Book content

Skip to reader controlsSkip to navigationSkip to book detailsSkip to footer
Dopókijednakjejużycieniedoprowadzinas
dostworzeniajakiejśprzekonującejwizjiświata
pokapitalizmie,któraniewiązałabysięzpowrotem
dodawnoskompromitowanychwzow(np.tzw.realnego
socjalizmu),czyteżzkoniecznościąrewolucji,botego
słusznieniechcemy,pozostajeprogramradykalnych
reform,któremogłybyodwrócićszeregniekorzystnych
zjawiskzjakimimamydoczynienia.Nietylemiałybyone
nadaćkapitalizmowijakiśnowyimpulsrozwojowy,ten
bowiemwobliczuwspomnianegowcześniejwyczerpania
jesttrudnydowyobrażenia(możeidobrzewziąwszypod
uwagędotychczasowybiegwypadków),aleraczejskupić
sięnanadawaniumutakludzkiegoobliczajaktotylko
możliwe.Trzebabywtedyprzyznaćprzedewszystkim,
żezałożenieonieskończonymrozwojuczywzrościejest
mrzonką,wktórąjakpowiadasłynneporzekadło
mogąwierzyćjedyniedurniealboekonomiści.
Choćbyśmybowiemnawetfaktycznieprzestawilicałą
gospodarkęświatowąnazielonetory,toitak
produkowanieikonsumowanieróżnychdóbrwskali,
wjakiejtosięobecnieodbywa,anawetwiększej,
wziąwszypoduwagęapetytymieszkańcówkrajówtzw.
trzeciegoświata,musiałobypociągaćzasobącałkowite
zużytkowywaniezasobówplanety(ijejtotalne
zaśmiecenie).Atoprzepisnakatastrofęekologiczną.
Wtejsytuacjitrzebauznać,żekluczemdolepszej
przyszłościjestbardziejsprawiedliwypodziałjuż
wytworzonegobogactwaorazzmianakulturowych
wzorówsukcesu.Największaodpowiedzialnośćspoczywa
tutajnanajbardziejrozwiniętychkrajachZachodu,toone
bowiemowegobogactwazgromadziłynajwięcejiteż
źródłemwspomnianychwzorów.Pierwszasprawa
wymagałabypowrotudoideipaństwadobrobytu,anawet
jejradykalizacji,poto,abyzapewnićwięcej
sprawiedliwościspołecznejwobrębieposzczególnych
państw.Najlepiejgdybypowstałwtejsprawiepewien
konsensmodelemprzyjętympowszechniezostałmodel
skandynawskiegopaństwadobrobytu.Jakdotąd
najbardziejudaniełączyontroskęoczłowieka