Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
1020Wiązaniachemicznewbiopolimerach
17
Wiązaniawodorowedzielisięnakilkakategorii:
-słabydonor-silnyakceptor:
>C-HłO=C<
>P-HłO=C<
-silnydonor-silnyakceptor:
>NHłPh(grupafenylowa)
-O-HłF-C<
-słabydonor-słabyakceptor:
>C=C-HłC≡C-
WiązaniewodorowewystępujerównieżwukładachC-Hłπ,gdziewiąza-
nieπoznaczadonorelektronów.
Siławiązaniawodorowegoosiągamaksimumwtedy,gdygrupaprotono-
donorowaiośorbitaluwolnejparyelektronowejleżąnajednejprostejijest
odwrotnieproporcjonalnadoodległościmiędzyX-HiA.
Tabela1.5.Wielkościopisującewiązaniewodorowe
Energiawiązania
kJ∙mol-1
kcal∙mol-1
Przykłady
Długośćwiązania
D(AłX)zakresÅ
d(HłA)zakresÅ
θ(X-HłA)zakres(0)
wodorowe
Wiązanie
[NłHłN]+P-OHłH=P
Bardzosilne
[FłHłF]¯
HłA-X-H
175-180
2,2-2,5
1,2-1,5
63-167
O-HłO=C<N-HłO=C<
O-HłO-H
HłA>X-H
130-180
2,5-3,2
1,5-2,2
17-68
Silne
HłA>>X-H
C-HłO
4-13<17
O-Hłπ
3,0-4,0
2,0-3,0
90-180
Słabe
1-3
Wewnątrzcząsteczkowewiązaniewodorowepowstajewówczas,gdywjed-
nejmakrocząsteczceznajdująsięgrupyprotonodonorowaiprotonoakceptorowa
takusytuowaneprzestrzennie,żejestmożliweutworzeniepierścienia5-lub
6-członowego.Siławiązaniawodorowegozależyod: