Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
WeronikaParfanowicz,AnnaWandzel
Zebranewniejtekstyudowadniają,żeżycienaniewielkim
metrażuokazujesięniekończącymsięiniekiedyżmudnym
cyklemćwiczeń–zgotowaniawmikroskopijnejnkuchni
laboratorium”,zzapewnianiasobieminimumintymności,
zzachowaniaprzytulności,awkrajunawiedzanymprzez
częstepolityczneigospodarczekryzysynawetzprzecho-
wywaniaoszczędności.
nĆwiczeniazmieszkania”odnosząsięwreszcietakże
dosferyprojektówiplanównatemattego,jakmożnaby
wprzyszłościmieszkaćlepiej.Ostatniaczęśćpublikacji–
Zieleńwmieszkaniach,mieszkaniawzieleni–gromadzi
tekstyodnoszącesiędojejtytułuzarównodosłownie,jak
imetaforycznie.Artykułyteukazująwięczarównocodzienne
praktykimieszkańcówupiększającychklatkischodowe
swoichblokówwymyślnymioranżeriami,jakiprojekty,
wktórychtroskaośrodowiskonaturalnewarunkujemy-
śleniespołecznościojejpraktykachmieszkaniowych.
Wreszcie,mówiąconćwiczeniachzmieszkania”,od-
nosimysiętakżedodyskusji,któremiałymiejscewtrakcie
zajęćiktórychdynamika,tematyorazprzebiegujawniały
nietylkorozmaitesplotyproblematykimieszkalnej,lecz
takżeinaszewłasneuwikłaniewbadanątematykę.Kultura
mieszkańwsposóbszczególnysprzyjaswoistejautoetnografii
ispecyficznym,osadzonymbliskowłasnegodoświadcze-
nianarracjom.Mówiąckolokwialnie,jesttopoprostu
temat,naktórykażdymacośdopowiedzenia–niechcemy
jednaktejwiedzybagatelizować.Odwołaniadowłasnych
opowieści,konfrontowanezdoświadczeniamiinnychosób,
uświadomiłynam,żepraktykizwiązanezzamieszkiwa-
niem,mimoswejpotocznościipowszechności–amoże
właśnieprzeznią?–niepoddająsięłatwonarratywizacji.
Wieleistotnychnćwiczeńzmieszkania”–nucieleśnionych”
12