Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
analizowałemróżneukładybrydżowe).Jużwtedybudziłwemniesympatię,zwłaszcza
Jegospokójiopanowanie(nigdyniekłóciliśmysięorozgrywki,cowsumiejestnormą
wśródbrydżystów)orazpoczuciedystansudorzeczywistościihumoru.Wspomagali-
śmysięwnauce–wielokrotniewwykonaniuróżnychpracnazajęciaczypoprostu
wymieniającopinieirady.Postudiachnaszedrogisięrozeszły–pracazawodowa
wróżnychmiastach,skupienienawłasnychrodzinach.Spotkaliśmysięzaledwiekilka
razy,gdyPawełprzyjeżdżałdoWarszawyiodwiedzałnaswdomu(byłdalekimkuzy-
nemŻony,która–jakja–traktowałaGobardzoserdecznie).Ponownienaszedrogi
zaczęłysięłączyćwostatnichlatach.SynPawła–PanAdam–byłmoimmagistrantem
naWydzialePsychologiiibrałudziałwrealizacjijednegozmoichprojektówtereno-
wych.NieprowadziliśmycoprawdazPawłemwspólnychbadań,alepojawiłosięsporo
wspólnychprzedsięwzięć.Pawełbyłbardzoaktywnynauczelniiwielokrotniezapra-
szałmniedoudziałuworganizowanychkonferencjach,wykładachdladoktorantów
czyrecenzjachpracprzygotowanychpodJegopromotorstwem.Uczestniczyłemwtych
przedsięwzięciach,obserwującJegowielkiezaangażowanie,talentorganizatorski,
ogromnąwiedzęfachową.Byłemteżchybajednązpierwszychosób,którympochwalił
się,żeprzygotowujemonografięprofesorską(miałemprzyjemnośćwymienićuwagi
wkwestiiniektórychproblemówporuszanychwtejksiążce).Przykażdymztychspo-
tkańPawełtraktowałmniebardzoserdecznie,żebyniepowiedzieć–opiekuńczo,dba-
jąc,abymsięczułkomfortowo,niezagubiłwmieście,zdążyłdojechaćnaczasczymiał
odpowiedniewarunkipobytu.Nigdytegosobieniemówiliśmy,alepodejrzewam,że
ceniliśmysięwzajemnie,choćmójdługwobecPawłabyłznaczniewiększyniżJego
wobecmnie.ItakżemojawdzięcznośćwobecNiegozaokazywanątroskliwość…Dwa
latatemunapisałmirecenzję–nominacjędonagrody.Sprawynauczelnisięprzedłu-
żały,ajapostanowiłem–wjakżezłudnympoczuciubezpiecznegoczasudodyspozycji
–przekazaćMutęinformacjęinajserdeczniejpodziękowaćzawsparcie,jaktylkouzy-
skamostatecznądecyzjęzuczelni.Niezdążyłem–sprawysięsfinalizowałydopiero
wmiesiącpoJegośmierci…Alenietylkoztymniezdążyłem…Pewniejakmywszyscy,
niezdążyłemMuprzekazaćjakbardzoGoszanujęjakoNaukowcaijakbardzo–takpo
prostu–Golubięorazcenięto,żemogęsięuznaćzaJegoprzyjaciela.Aterazzostały
jużtylkowspomnieniaoZnakomitymKoledzeiserdecznymPrzyjacielu.Ikiedytylkoje
przywołam,towidzęJegotwarzzszerokimiciepłymuśmiechem.Pawełku,zawsze
będzieszwmoimsercuiumyśleitakimCiębędępamiętać.ŻegnajPrzyjacielu...
Rodzinieprzekazujęnajgłębszekondolencje–BogdanZawadzki
2.Pracaipsychologiakliniczna
Całkowiciebezwiedniejestemposłusznawielkiemu
planowiżycia,którejestdarempozwalającymprzyjąć
wszystkozuśmiechemizezrozumieniem.
LouAndreas-Salome(1861-1937)
SłowaLouAndreas-Salome,m.in.psychoanalityczki,bardzotrafnieilustrują
szczególnącechęliniiżyciaProfesora.ByłwybitnymAutoremsiebie,znakomitym
iwnikliwymobserwatoremspołecznegootoczenia.Ceniłróżnorodnośćświataludzi,
ajednocześniebyłwzględemsiebiebardzowymagający.Własnyportretbudował
przedewszystkimwoparciuoosobisterefleksje,anadrugimmiejscuzewzględuna
17