Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Robertrobił.Spełniawszystkiemojeciążowezachcianki.Kiedywróciłam
zlekcjiangielskiego,jegoniebyło,bopojechałdomojejmamy,żeby
nauczyłagozwijaćkapustę.Pierogiteżnauczyłsięrobić.Uważa
przyrządzanietakichpracochłonnychpotrawzawyznaniemiłości.
–No,no,widzęutwojegomężacorazwięcejzalet.Byłamwczorajnajego
prelekcjipoświęconejStanomZjednoczonym.Nieprzypuszczałam,żetwój
mążpotrafitakinteresującoopowiadać.Jestświetnymgawędziarzem!Marzę
otym,żebyumnienalekcjachdzieciakiwykazywałytakiezainteresowanie,
jakwczorajsłuchającRoberta–westchnęła.–Àpropos,powiedzmi,iletwój
mążmamarynarek,bocoraztowidzęgowinnej–zmieniłanagletemat.
–Niewiem.Wszafienaliczyłamdziewięć,alesąjeszczewpiwnicy
iwmagazynie,którydodatkowowynajął,botutajniewszystkosięmieści.
Mabzikanapunkciemarynarek.
–Przyjrzałammusięwczoraj.Skurwiel,naprawdęjestprzystojny!
–Wiem,niemusiszmimówić–westchnęłam.
–Cośtakamarkotna?
–Bojęsię,żemniekiedyśzostawi–powiedziałamcicho.
–Wątpię,jestzbytodpowiedzialny.Aleskokwboknapewnokiedyś
wykona–jakamenwpacierzu!Babypostarająsięoto,gdybynawetsamnie
chciał.Niespotkałamdrugiegofaceta,którytakbydziałałnakobietyjakon.
Zniegowręczkapietestosteron!Jakspojrzytymiswoimiczarnymiślepiami
ijaksięuśmiechnie…toprawiekażdababaściągniedlaniegomajtki
–„pocieszyła”mnieKasia.
–Jakmniezdradzi,towtedyjago,drania,zostawię!–wykrzyknęłam
znagłąwściekłością.
–No,takącięlubię!–Roześmiałasię.–KiedyonlecidoBostonu?Robert
nadalpracowałwBostonie,comiesiącleciałtamnakilkadni.
–Wniedzielę.Zawszeodponiedziałkuzaczynaodrabiaćpańszczyznę.
–Nieboiszsię,żematamkogoś?Jesteśjużwzaawansowanejciąży…
–Icoztego?Jemutonieprzeszkadza.Wręczprzeciwnie,uważa
tozarodzajperwersji.Aonlubiperwersje.Mówi,żenigdyniemiałwłóżku
kobietyztakimbrzuchem.–Pochwilidodałam:–Teraznapewnomnienie
zdradza,bowie,żeakuratzdrady,gdyjestemwciąży,nigdybymmunie
wybaczyła…Oprócztegojestzabardzowygłodniałyseksualnie,gdywraca,
więctoniemożliwe,żebywtymczasiezjakąśspał.
NagleSamanta,któradotądleżałaspokojnienaswoimlegowisku,zerwała
sięipodbiegładodrzwi,radośniemachającogonem.
–Cóżsiędziejetemupsu?–zapytałazdziwionaKasia.
–Któryśznichwraca,obutakwita.Jeszczeichniemanaklatce
schodowej,aonajużwie,żesięzbliżają.Alecośzawcześnienanich.
Samantajakzwyklesięniepomyliła.WróciłRobert.
–Cotakszybko?Niebyłeśnakawiezmamusiami?–zdziwiłamsię.
–Nietymrazem.Obiecałemci,żezarazwrócę.Widzęjednak,
żeniepotrzebniesięspieszyłem,boprzeszkodziłemwamwobgadywaniumnie.