Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
butyiprzejrzałamsięwlustrze.Całkiemnieźle!Najbardziejpodobałmisię
mójbiust,niemusiałamterazsztukowaćsięgąbczastymistanikami.Mężowi
teżsiępodobał.
Nareszciebyłduży.Rozmiarmógłbypozostaćnazawsze,alezawartośćnie.
Bałamsiępoplamićsuknię,założyłamwięcbiustonoszzgąbkami
izabezpieczeniemnawypadekwypływumleka.Miałamterazpiersijak
seksbomba!
Trzebazałożyćjakąśbiżuterię,pomyślałam.Zaczęłamgrzebaćwszkatułce
zesztucznymiklejnotami.
–Zostawto.–UsłyszałamgłosRoberta.
Podszedłdomniezpięknympudełeczkiemiwyjąłzniegobłyszczący
naszyjnik.Zawiesiłmigonaszyi.Blask,jakiodniegobił,niebudziłżadnych
wątpliwości,comamnasobie.
–O!Jakieślicznecyrkoniemikupiłeś.–Uśmiechnęłamsiędomęża,kręcąc
przytymzdezaprobatągłową.
–Jesteśchybajedynąkobietąnaświecie,którawolicyrkonieodbrylantów
isztucznefutroodprawdziwego.
–Uważam,żemordowaćzwierzętatylkopoto,żebyjakaśstrojnisiamogła
potemparadowaćwichskórze,tobarbarzyństwo.Anosićnaszyibłyskotki
wartetyle,coniezłysamochód,toteżgłupota.Gdziejabędęwtymchodzić?
Natargpoburaki?AmożetediamentypochodzązSierraLeone?Wiesz,
cotamsiędzieje?!Wkopalniachdiamentówzmuszająludzidoniewolniczej
pracy,obcinająręce,każądzieciommordowaćswoichrodziców!Nakażdych
diamentachmożebyćludzkakrew!–Podsumowałamprezentmojegomęża.
Widzącjednakjegominę,pocałowałamgowpoliczek.–Ważne,żechciałeś
mizrobićprzyjemność.Dziękuję,sąnaprawdępiękne.
–ToprezentzaurodzenieIzy.
Wyjąłmniejszepudełeczko.
–Atozokazjipierwszejrocznicyślubu.
Wpudełkuleżałymałeślicznekolczyki,pasującedonaszyjnika.
Mojarodzinadoceniłapięknobiżuterii,choćoczywiścieniktniewiedział,
żemamnasobiecałkiemniezłegomercedesa.
–Ładnywisiorek–stwierdziłamama.–Jakładniesięmieni.Musiałdużo
kosztować.Dwieście,trzystazłotych?–dopytywała.
–Niewiem,mamo.RobertkupiłmizaurodzenieIzy.
Oodpowiedniejporzewszyscystawiliśmysięprzedkościołem.Pojawienie
sięmojegomężabyłowiększymwydarzeniemniżsukniapannymłodej.
Gapionosięnanasbezskrępowania,przedewszystkimnamojegomężaisyna.
Trzebaprzyznać,żedoskonalesięprezentowali.Krzyśwyglądałjak
miniaturkaRoberta.Nietylkotwarzeiubraniamielipodobne,alenawetgesty
iruchytakiesame.Niktniemiałwątpliwości.BadaniaDNAniebyły
tukonieczne.Wiadomobyło,żetoojciecisyn.
–Którzytotwoistryjowie?–zapytałcichoRobert.