Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
mieszkańcommiastaiokolicznychwiosekpoświadczał
podpisy,sporządzałumowykupna-sprzedaży,darowizn
iwieleinnychdokumentów.Spenetrowałamzbiory
MuzeumwPrzeworsku,przechowującegooryginalne
dokumenty,zdjęcia,relacjeiopracowania.Dotarłam
doksiągzapowiedziślubówiksiągchrztówudzielonych
wparafiipodwezwaniemśw.MateuszaApostoła
wGniewczynieŁańcuckiej,zaktórychudostępnienie
dziękujęksiędzuproboszczowiKrzysztofowiFilipowi.
Zadanie,któresobiepostawiłam,miałojeden
nadrzędnycel,zgodnyznajkrótsząznanąmidefinicją
naukisformułowanąprzezsocjologaRobertaMertona,
żenaukajestpowiększaniemzasobupotwierdzonej
wiedzy.Pragnęłamwywiązaćsięzpodstawowego
obowiązkuhistorykaizgromadzićjaknajwięcej
źródłowychinformacjiowydarzeniachopisanychprzez
TadeuszaMarkiela.Mójtekstjestwięcuzupełnieniemjego
wstrząsającejrelacji(opartejwyłącznienapamięci
uczestnikówwydarzeń),uściśleniem,czasemniewielkim
sprostowaniemfaktów,osadzeniemwramach
okupacyjnychrealiówiwydarzeń.RelacjaMarkielaskłada
sięzczternasturozdziałów,zktórychniektóresięgają
wgłąbhistorii–doprzedwojnia,genezyZagłady,inne
wybiegająpozawojennącezurę,ukazująmoralneskutki
wojnydlaspołecznościlokalnej.Mojeopracowaniedzieli
sięnadwieczęści–pierwszatoosiemrozdziałów,
wktórychomawiamnajważniejsze,ustalonenapodstawie
zgromadzonychźródełfaktyzhistoriiwsiorazjej
żydowskichmieszkańców.Skupiamsię,cooczywiste,
nalatachokupacji.Drugaczęśćtoaneksźródłowy
zawierającysześćdziesiątosiemnumerowanychkolejno