Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
opadłanaścianęzaplecami.Słabymgłosemwyznała:
–Potrzebowałampieniędzy.Taspelunka,gdzieudajębarmankę,
płacimarnegrosze.
GeRong,odwróconytyłem,grzebiącwswoimmagazynie,
odrzekł:
–Niemożeszsiępodejmowaćgównianychzajęć,apotem
sprzedawaćswojekończyny,żebyopłacićczynsz,dzieciaku.
–Ha,ha.Dobresobie.
–Mówiępoważnie.Terazpatrzyłjejwoczy.Wkażdejdłoni
trzymałnowąprotezę,azauchemmiałzatkniętyśrubokręt.Ning’er
niemogłasięzdecydować,czyfakt,żemagazynowałwswoim
warsztaciezapasoweprotezywjejrozmiarze,powinienwzbudzićjej
ogromnezażenowanieczywzruszeniepomieszanezurazą.
–Czywiesz,żeludziepoamputacjimuszączekaćwNiższych
Kręgachmiesiącamiwdrugorzędnychwarsztatach,apotemborykać
sięzeźledopasowanymiprotezamiizesłabąmechaniką?Aty
sprzedajeszswoje,kiedytylkojesteśspłukana,bowydajecisię,
żemasztenluksus…
–Mamciebie.Tyjesteśmoimjedynymluksusemwtym
cholernymżyciu,A’rong.
GeRongwestchnął.
–Możeitak–przyznałzeznużeniem.–Conieznaczy,żetakistan
rzeczyjestdobry,słusznyiprawidłowy.Acosięstałoznapiwkami
ztegotwojegobaru?
–Jakiminapiwkami?–spytałaironicznie.Jejramionaopadły.
–Interesynieidą.Zoczywistychpowodów.
GeRongmiałwsobietyleprzyzwoitości,żegrzeczniesię
skrzywił,kojarzącfakty:
–Łańcuchydostaw?
–Łańcuchydostaw–Ning’erwykonałaekspresyjnygest,który
miałnaśladowaćtoast.–Dostawyalkoholisądziśzupełnie
nieprzewidywalne.Wubiegłymtygodniu,kiedyzapomnieliśmydobrze
sięprzygotowaćnanapływgościpozakończeniuzmianyizabrakło
najtańszegopiwa,niemalżedoszłodorozruchów.Kierownictwomówi,
żebyćmożebędąmusielizamknąćbar–skrzywiłasię.–Albozacząć
kupowaćjeszczepodlejszepiwo.Totagorszastronatychgłupich
trzęsieńziemi.
–Niesądzę–GeRongodparłoschle.–Obstawiam,żerolnicy,
którychdomy,plonyiplanowanezyskitrafiłszlag,niezgodzilibysię
ztobą.