Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Nawetkiedyrodzinaprofesoraprzeprowadziłasię
dodzielnicyTufello,położonejniedalekomałego
lotniskaRomaUrbe,izamieszkaławprawdziwej
kamienicy,traktowanogopodle.Onsamprzyjaźniłsię
tylkozdziećmiinnychmigrantów.Jednakkamienicę
wspominabardzodobrze:
–Niemieliśmytamcoprawdagazuzsieci,tylko
butlę,aletaprzynajmniejniewybuchała,jakczasami
miałotomiejscenaCampoParioli.Zajmowaliśmy
mieszkanienaczwartympiętrze,naktórecodziennie
musiałemsięwgramolićzrowerem,alebyłociepło
ijasno.
DzielnicaTufellobyławtedylśniącaiczysta.Chociaż
powstałanaprzełomiedziewiętnastegoidwudziestego
wieku,zostałagruntownieprzebudowanaprzed
wybuchemdrugiejwojnyświatowej.Wtedyzaczęły
tutajdziałaćnoweszkoły,przedszkolailiczneurzędy.
Zasadzonotakżewielekrzewówidrzew,
boarchitektowiGustavowiGiovannoniemuzamarzyło
sięstworzeniemiastaogrodu.Itenplanczęściowosię
udał.Centralnypunktdzielnicy,piazzaSempione,wprost
tonąłwzieleni.Wlatachpięćdziesiątych
isześćdziesiątychwładzemiastazaczęływznosićtam
blokikomunalneprzeznaczonedlamniejzamożnych
mieszkańców.Stolicarosławtedyjaknadrożdżach.
StaryRzympękałwszwach.Szacujesię,żepo1945
rokudomiastaprzyjechałoponadmilionmigrantów
wewnętrznych.
Franco,którydoTufellojeździłbardzoczęsto
domieszkającejtamzrodzinąnarzeczonej,mówi,
żedodzisiajpamiętaunoszącysięwpowietrzukurz
zlicznychbudówikurychodzącepowielkichplacach.
Śmiejącsię,wspomina:
–Niejestempewien,alewydajemisię,żeludzie