Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Skazaniec
TOMIII–Zagarśćsrebrników
25
zagadnąłem.
-Totydajmispokój!-naskoczyłnamnie.-Cośsię
przyczepił?!MożechcesztegosamegocoFrantz?!
Zwściekłościąwypowiedziałswojeostatniesłowa,
ajamiałemwrażenie,żezamomentrozpłaczesięjak
dziecko.
Rękawemwięziennejbluzyprzetarłzasmarkanynos.
-Jajużtegodłużejniezniosę–szepnął.-Rozumiesz?
Jajużtegoniezniosę...
-Alecosiędzieje?-wpadłemmuwzdanie.-Oco
chodziztymFrantzem?
Chybazbierałsięwsobie,żebymicośwyznać.
-Ajakmyślisz?Coonmirobi?-szepnąłispojrzałna
mnieoczami,którenaglezaszkliłysięniczymbryły
topniejącegolodu.
Wmojejgłowieznienackapojawiłysiębrudnemyśli.
-Kiedymasłużbę,conocprzychodzidomojejceli
irobimite...obrzydliwerzeczy–słowaztrudem
przeciskałysięprzezjegogardło.-Niewiemcomam
robić,jajużtegodłużejniezniosę–zamilkłna
moment.-Jajużniemamsił-szepnąłzdruzgotanym
głosem.
-Próbowałeśmusiępostawić?-niebardzo
wiedziałemcomampowiedzieć.
-Komu?!Frantzowi?!-mówiłtakimtonem,jakby
mniepytałczyjestemprzyzdrowychzmysłach.-
Nibyjak?Mamsięrzucićnaniegozgołymi
pięściami?Czytywidziszjakjawyglądam?!-