Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
zdolnośćkoncentracjiiutrzymaniazainteresowaniazadaniem/czynnością,
wytrwałośćwdążeniudoceluwobliczufrustracjiiprzeszkód,
towarzyskość(jakoprzeciwieństwonieśmiałości),
zdolnośćprzystosowywaniasiędozmian(wprzeciwieństwiedobraku
elastycznościitrudnościadaptacyjnych),
tendencjedoodczuwaniapozytywnegolubnegatywnegonastroju,
intensywnośćreakcjiiuczuć.
Ostateczniekażdezachowaniestanowiwynikwzajemnegooddziaływanianasiebie
naszychprzeżyćidziedzictwagenetycznego.Pozytywnelubnegatywnedoświadczenia
życiowemogązłagodzićlubzaostrzyćpredyspozycje.Przeżyciamogąteżprzejściowolub
trwalezmienićchemięifunkcjonowaniemózgu,któreponadtoulegajązmianom
zwiekiem,copowodujestopniowezmniejszaniezdolnościradzeniasobiezestresem.
Naszewzorcezachowańprzypominająorkiestręsymfoniczną–wieleinstrumentówgra
równocześnie,odtwarzającwspólnieutwór.Alewniektórychmomentachjeden
instrumentdominujelubwpływanainne.Niemniejjednakmożnazdużądoząpewności
stwierdzić,żeobecniepsychologiaodchodziodtwierdzenia,iżgłównąprzyczyną
niewłaściwychwzorcówzachowańjestzłewychowanieprzezrodziców.Obecniesię
uważa,żeznacznieważniejsząrolę,niżprzypuszczano,odgrywa„zaburzeniechemii
mózgu”,idlategomniejwinisięrodziców.Każdyznasmusijednakwziąć
odpowiedzialnośćzawłasnezachowanie,ajeśliwdużymstopniuwpływająnanie
czynnikibiologiczne,należyszukaćwsparciaimetod,któreumożliwiąnam
zmodyfikowanietychpredyspozycji.