Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
minut.
DziennikarzpowiedziałdoMarty:–Czypozwolisiępaniodwieźć
dodomu?–Dziękuję–odparłaMarta–mieszkamotrzykrokistąd,
naKonopnickiej.–Amożenapiłabysiępanifiliżankęgorącejkawy
potychprzejściach?–Dziękujęrównież.Muszębyćzarazwdomu.
Mojamamaczekanamnie,choraizpewnościąbardzojuż
niespokojna.–Halskiuśmiechnąłsię.–Cojestmamie?–spytał.
–Wątrobaiworeczekżółciowy–odparłaMarta.–Proszęmipodać
swójadres.Niemamprzysobierecept,alejeszczedziświeczorem
dostarczępaniichtyle,ileśrodkówprzeciwdolegliwościomwątroby
znawspółczesnamedycyna,łączniezhomeopatią,zielarstwem
ilecznictwemtybetańskim–rzekłHalski.Martauśmiechnęłasię
porazpierwszy,cospowodowało,żewpokojuuśmiechnęlisię
wszyscy.–Dziękuję–rzekłazprostotąipodałaadres.Blondyni
ozłocistymodcieniuwłosówiskóry,jakdoktor,mająnaturalną
przewagęnadrudawymiblondynami,dojakichnależę.Ponadtonamej
twarzyzpewnościąznaćskłonnościdoalkoholowegoobrzęku;czego
wżadnejmierzeniemożnarzecoobliczudoktora…–zasępiłsię
wduchudziennikarzizgorycząpopatrzyłnaMartę.Alezarazpojej
wyjściuprzestałoniejmyśleć.
–No,aterazty,syneczku…–rzekłsierżant,wstając,ipoprawiłpas
–copowiesz?Wyrostekzbliżyłsiędobariery.Przezchwilępatrzył
zimnoilekceważąconasierżanta,poczymrzekł,wolnocedząc
słowa:
–Nic…Dostałemwmordęijestemposzkodowany.Towystarczy.
Sierżantpoczerwieniałlekko.Opanowałsięispytał:
–Imięinazwisko?
–MechcińskiWiesław.
–Adres?
–Miedzianadwa.
–Pracujeciegdzie?
–WwarsztatachnaKarolkowej.
–Dowody.
–Zapomniałemwdomu.
–Dowody.Legitymacjęzpracy–powtórzyłflegmatycznie
sierżant.Wyrostekzacząłgrzebaćpokieszeniachiwyciągnąłjakiś
strzęppapieru.
–Cowymitudajecie!–głossierżantazadrgałpasją,twarz
muspurpurowiała–świadectwoszczepieniatyfususprzeddwóchlat?
…Słuchajcie,jakminatychmiastnieokażecieczegoś,toprzeztrzy