Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
reumatyzmimiałkłopotyzsercem.„Reumatyzm
próbowałleczyćwsanatoriumnaSłowacji.Miałteżchory
nos,podczasgłodówkiwięźniówukraińskichwpolskim
więzieniukarmionogosondąprzeznos,codoprowadziło
dojegouszkodzenia.Tędolegliwośćleczonooperacyjnie
w1941rokuwberlińskimszpitalu.Jednakmążmiał
skłonnośćdokataruistalestosowałkropledonosa
«Endrine».Wracałteżreumatyzm,szczególniegdy
mieszkaliśmywmokrymklimaciewmiejscowości
BreitbrunnnadjezioremAmmersee.Musiałbraćróżne
lekiiprzestrzegaćdiety,ograniczałjedzeniewieprzowiny
iwieprzowegotłuszczu,lekarzzalecałmurezygnację
zmięsaorazjedzeniewarzywiowoców.Gdyjadłpoza
domem,zawszepotemkiepskosięczuł.Zimą,wdrodze
nanartywSpitzing,zemdlałpodczasprowadzenia
samochodu.(…)Mążodlatcierpiałnabóległowy
iżołądka,dlategoprzeważniejadałwdomu”.
„Oilewiem”–mówiładalejJarosława,żegnającsię
ostateczniezlegendąPopielapisarza–„mążnieposiadał
ampułkiztrucizną.Wiem,żeniektórzyagencinaswoje
życzeniedostajątakieampułkiztrucizną,aleniewiem,
skąd.Mójmążnapewnowostatnimczasienieposiadał
takiejampułki,przynajmniejnicmiotymniemówił”.
Informację,żepisarzbyłagentem,policjanciprzyjęlibez
komentarza,nawetniespytali,czyim.Wdowanie
wierzyławhipotezęosamobójstwie:„Jakdoszło
dośmiercimęża,niewiem.Alewżadensposóbnie
wierzę,żebyonpopełniłsamobójstwo”.Przyznałajednak,
żemążnigdyzniąotymnierozmawiałiżenieznała
jegopoglądówwtejsprawie:„Mążnigdynierozmawiał
zemnąomożliwościsamobójstwa.Coprawda,wdomu