Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
doprzedszkola,aobokniejmniejsza,czerwona.
Wyglądałananową.
–Babciu,agdzietybyłaś?–zapytałam,wracając
natychmiastdosalonu.–Maszwyjętewalizki.
–Och…–zmieszałasię.–Niezdążyłamrozpakować,
zaraztozrobię.
–Niewiedziałam,żegdzieśwyjeżdżałaś.Nicminie
wspominałaś,jakostatniorozmawiałyśmy.
Uśmiechnęłasiędziwnieiruszyładopokoju.
Podreptałamzaniąiprzyglądałamsię,jakzaczyna
wyjmowaćrzeczyzmniejszejwalizki.Dziwne,bobyły
perfekcyjnieułożone.Jakczłowiekskądśwraca,toupycha
wszystkobylejak,ajużnapewnonieprasujeprzed
powrotembluzek.
–Cośmituśmierdzi–powiedziałamgłośno.
–Niemożliwe,pościeluprana,myłamdziśpodłogi…
–Toniepodłogi,babciu.
–Coteżinsynuujesz?–prychnęła.–Dopierocosię
kąpałam.
Babcianigdyniemyłasięwdzień.Zawszewybierała
wieczór,tużprzedpójściemspać…
–Cotusiędzieje?–zapytałamwprost.–Towygląda
tak,jakbyśsięwłaśniespakowałanapodróż,aniezniej
wróciła.
–Jednodrugiegoniewyklucza.
Gdyzrobiłamwielkieoczy,wkońcuuraczyłamnie
wyjaśnieniami.
–MiałamjechaćzReniądosanatorium.Askoro
przyjechałaś,tojednakzostanęwdomu.
Niemalopadłamiszczęka.Babciazasadniczonielubiła
podróży,dlategonigdynieodwiedziłanaswAnglii,ale
sanatorium?Zawszepowtarzała,żetoniedlaniej,
żejeżdżątamsamiwdowcyliczącynaprzygodnyseks,a
onawolałabytyłekwpokrzywywsadzić,niżpozwolić,aby
obmacałgopodstarzałyamantuznającykąpieljedynie
razwtygodniu,zatowypsikanyodstópdogłówtanim