Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
tylkojednozjegoconajmniejośmiorgadzieci.
Obchodząctoskrzydło,czujęsiętrochęjak
podróżnikwobcymidalekimkraju.Jeślispędziłeśjakiś
czaswmieściezagranicąsam,bezznajomościjęzyka,
beztowarzyszaszturchającegocięwbok,wiesz,jak
fantastyczniepochłaniającepotrafibyćtakie
doświadczenie.Niemalsięrozpuszczasz–wświetle
latarńikałużach,wmostachikościołach,wscenach
dostrzeżonychprzelotniewoknachparteru.Chodzisz
ulicamiświadomyegzotycznychszczegółów,ale
nawetzwyczajnygołąbtrzepoczącyskrzydłamiwydaje
cisiędziwniewyrazisty.Jestwtympoezjaidopóki
posuwaszsiędoprzoduuważnie,czarniepryska.
Wtychpierwszychtygodniachmójmózgjestchyba
częściowoniesprawny,ponieważnaprawdęczujęsię
wciągnięty–jakbykażdyobrazbyłoknemnaparterze,
zzasłonamidramatycznierozsuniętyminaboki.
Wtypowejgaleriidziesięćalbodwadzieściaokien
wzłotymobramieniutootworyprzeprutewczterech
ścianach.Niektórezdająsięprzechodzićnawylotprzez
mur,zapewniającwidoknapasmałagodnychwzgórz
ifalującemorza.Inneotwierająsięnawnętrzadomów,
zachęcającnas,żebyśmyzbrodąnaparapecie
zaglądalidośrodka.Wreszciesątakie,przedktórymi
podnoszęgłowę,abynapotkaćtwarznieznajomego
patrzącegonamnie,niemalżeznosemprzyciśniętym
doszyby(jeślijesttamszyba;przedwiększościątych
obrazównawetjejniema!).
Jednegoztakichcichychporankówprzecieram
zaspaneoczy,unoszęgłowęinawysokościmojego
wzrokujestMaríaTeresa,hiszpańskainfantka.Odrazu
czuję,żejejmalarz,DiegoVelázquez,byłrazemznią
wpokoju–skłoniłsięnisko,rozstawiłsztalugi
wodległościkilkumetrówiwykonałmagiczną
sztuczkę,zasprawąktórejznalazłasięrozumnie