Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
ćwiczeniapijatyki–damyciędostrzelców!
–Możebyć!–zataczałsiępłynniewrazznimi.
–Zatempostanowione–obiecywali.–Dajpyska,Kostek,
dostrzelców,postanowione!
–Aleprzydowództwie?–upewniałsięnadwyraztrzeźwo.
–Rzeczjasna:przydowództwie!
–Rozkaz!–stukałobcasami.–Ajakrozkaz,torozkaz,panowie,
corobić?
Iczyżnienatymstanęło?Czyżniemiałgrzaćsięwgęsich
pierzach,popijaćkawęwkuchni,niezaśzkotła,aodmiejsc,gdzie
nadstawiasięgłowę,pozostawaćmożliwiedaleko?
Cóż,gdyprzyszłocodoczego,wtedywRedłowie,animyślał,
byszukaćowychkompanów–oficerówiżądaćodnichwywiązaniasię
zobietnic.Niehonorowo–uznał.
–Dadząnam,zdajesię,popalić,paniekolego–zagaiłtymczasem
Kowalskijużwieczorem,gdyporazkolejnytegodługiegodniaczekali
naplacunaprzełożonych.–Tomożeimyzapalmy,wszaknie
wiadomo,kiedynadarzysiędrugatakspokojnaokazja.
Zatemzakurzyli–podwściekleczerwonymniebem.
–Wymarszzakwadrans–ponownieprzerwałciszęKowalski
–akolegaspokojny,jakbyszłoodansing.Niemyślałkolega,bytego
uniknąć?
–Myślałem…
–I…?Jeżelimożnawiedzieć.
–Długitrzebaspłacać,powiadamójprzyjaciel.
–Ładniepowiedziane!
Konstantyzastanowiłsię.
–Wręczprzeciwnie:tofrazes.Niestetyniekiedytowszystko,czym
dysponujemy.
Wkrótcedotarlinawzgórza–nieruchomeniczymgrzbiety