Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
iumiejętności–iprzekazywalijeswoimdzieciom.Najpierwbyły
tojednostkowe,szczegółowe,nieuporządkowaneinformacje–później
wiązanojewtwierdzeniaogólne,bardziejabstrakcyjne(metoda
indukcyjna).Żebytenprzekazmiędzygeneracyjnymógłbyćskuteczny
(awięcpozbawionydeformacji)–pouczeniaidyrektywy
prakseologicznezawieranowformieprzysłówiporzekadeł,awięc
watrakcyjnejformieułatwiającejzapamiętanie(wykorzystywanorytm,
rymiinnetechnikimnemotechniczne).Transfermiędzypokoleniowy
tychnaukodbywałsiędrogąustną.
Wynalezieniepismastanowiłoprzełomkulturowy,mentalny,
duchowy.Zaczęłasięwykształcaćelitaintelektualna(mędrcy,kapłani,
władcy,wysocyurzędnicypaństwowi,nauczycielemądrości,pisarze,
szamani,prorocy).Zaczętotworzyćliteraturędydaktyczną
imądrościową(sapiencjalną).Formastarszychnaukbyłastosunkowo
prosta(rady,pouczenia,nakazy,zakazy);zczasemwłaściwenauki
wzbogaconoelementamirozbudowanychporad,stanowiącychrodzaj
barwnychilustracjidopouczeń.
„Ówcześninauczycieleitwórcypismdydaktycznych
imądrościowychwypracowalipodstawoweelementywiedzy
oświecie,przekazaliwielerad,wskazówek,napomnień,pouczeń
iopisów,dotyczącychziemskiejegzystencjiczłowieka,atakże
zwróciliuwagęnaniektóreproblemyżycialudzkiego”(ks.Stanisław
Potocki).Źródłemwiedzyipraktycznejdziałalnościmędrcówbyło
doświadczenieirefleksjanadskutkamitegożdoświadczenia.Nauki
tebyłysyntezącałejówczesnejwiedzy.Mądrośćwsposóbcałościowy
(holistyczny)ujmowałazjawiskaprzyrodniczeispołeczne.
Literaturasapiencjalna–opartanametodzieobserwacjiirefleksji–
zawierałazbiórinformacjioświecieistarałasiękierować
postępowaniemludzkim;wytyczaładrogiskutecznychimoralnych
zachowań.Jednakżeniestanowiłotojeszczeokreślonegosystemu
mądrościowego,zuporządkowanymizałożeniami,celamiimetodami