Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
iżejąznajdujeczłowiekopanowany–wsamym
panowaniunadsobą.Rozkoszmagłupiec,pełen
bezmyślnychopiniiiniemądrychnadziei,aznajduje
rozkosziczłowiekrozsądnywsamymrozumnym
myśleniu.Ztychrodzajówrozkoszy,żebyijedne,
idrugiemiałybyćdosiebienawzajempodobne,któż
mógłbytwierdzićcośtakiegoiniewydaćsięgłupcem
posprawiedliwości?
Protarchos:Wiesz,Sokratesie,onepochodzą
odprzeciwnychsobiespraw,alesameniesąsobie
nawzajemprzeciwne.Bojakżebymiałarozkoszniebyć
najpodobniejszadorozkoszy–samadosiebie–spośród
wszystkichrzeczynajbardziej?
Sokrates:Tożibarwadobarwy–PanBógztobą!
Zewzględunatosamo,nabyciebarwą,żadnasięnie
będzieróżniłaoddrugiej.Czarnaibiała–widzimy
wszyscy,żeonenietylkosąróżne,ależejednaznich
najbardziejjestdrugiejprzeciwna.Akształtwstosunku
dokształtutaksamo.Jakorodzajkażdykształtjest
czymśjednym,alejednejegoczęścisąsobienawzajem
wprostprzeciwne,ainnemająjakąśnieprzebraną
różnorodność.Iwwieluinnychsprawachtesame
stosunkiznajdziemy.Zatemtejmyśliniewierz,która
zewszystkichnajwiększychprzeciwieństwrobijedność.
Jasięboję,żeznajdziemyjakieśrozkoszesobie
nawzajemwprostprzeciwne.
Protarchos:Możebyć,alecotozaszkodzinaszej
myśli?
Sokrates:To,powiemy,żegdyonesąsobie
przeciwne,tyjenazywaszróżnymiimionami.Mówisz
niby,żedobrejestwszystko,codajerozkosz.Otóżżeby
niebyłorozkosznewszystko,cojestrozkoszne,otosię
niktniespiera.Atylkopośródtychrzeczyjestwiele
złychiwieledobrych–takmymówimy–ajednak
tyjewszystkienazywaszdobrymi,azgodziszsię,
żesądosiebieniepodobne,gdybycięktośdotego
doprowadziłwdyskusji.Zatemcowłaściwiejednego
itegosamegotkwiwtychzłychidobrychjednako,
dziękiczemutywszystkierozkoszenazywaszdobrem?