Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Mówiącszczerze–podejmujeMac–jateżniebardzowiem,
cochcęrobićpostudiach.Wybrałemhistorię,bowydajemisię
ciekawa,aleniejesttokierunek,poktórymwiesz,corobićzawodowo.
InaczejniżwprzypadkuJuliet,którajestniesamowicieodważna,
boniewybrałaprawa,jakjejrodzice,alezakulisowąpracęwteatrze…
Przezparęminutgada,niezatrzymującsięaninachwilę,ajasię
wyłączam.Wsumierozumiem,czemutakdobrzedogadująsięzJuliet
–onapotrafisłuchać.
–Ej!–mówinagle.–MusimysięfollowowaćnaTumblrze.
–Spoko,jasne.
Obojewyciągamytelefonyzkieszeni.
–JakijesttwójURL?–pyta.
–Jimmysangels.
–JakCharlie’sAngels?Fajnie.Klasyka.
Mówiącszczerze,nigdyniewidziałamAniołkówCharliego.
–MamnaimięAngel,ajakwiesz,kochamJimmy’ego,więc…
–NaprawdęmasznaimięAngel?Tosuper.
Wahamsięchwilę,alewkońcumówięzuśmiechem:
–Tak.
Technicznierzeczbiorąc,niejesttokłamstwo.
–MactoskrótodimieniaCormac.Tokretyńskie.Cormacjest
irlandzkimimieniem,ajaniemamwsobieanikropliirlandzkiejkrwi.
–JakijesttwójURL?
–Ach,notak.Mac-anderson.
Zakładam,żetakbrzmijegopełneimięinazwisko.Cormac