Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Jeślikiedyśśniłowamsię,żenieumieciesiępłynniewypowiedzieć
albożenaglezapomnieliściewszystkichsłów,amimotonie
obudziliściesięzlanipotem,byćmożenigdypoprostunie
zastanawialiściesięnadtym,jakogromneznaczeniemadlanasjęzyk.
Wżyciuuczymysięwielurzeczy,którychprzydatnośćprędzejczy
późniejzaczynamykwestionować.Nalekcjachhistoriizadręczająnas
datami,nageografiinazwamidopływówrzek.Czternaścielat
pomaturzewciążzdarzamisięśnić,żematematyczkastoinademną,
krzycząc„Zredukujwyrazypodobne!”,choćodtamtegoczasunie
miałampotrzebyzredukowaćanijednego.Booilewiększośćznas
raczejnierozpoczynadniaodobliczaniapierwiastkakwadratowego
zliczbyzespolonejanianalizowaniabudowytasiemca,otyleniemal
każdybezustannieużywaidoświadczajęzyka,itooddnia,wktórym
pojawiłsięnaświecie.Anawetwcześniej.ZbadańBirgitMampe1
ijejzespołuwynika,żewzorzecmelodycznypłaczunoworodków
odpowiadawzorcowimelodycznemujęzyka,którydocierałdonich
zeświatazewnętrznegowostatnimtrymestrzeciąży.Gdyzespół
Mampeprzeanalizowałpłaczsześćdziesięciuzdrowychnoworodków,
spośródktórychpołowaurodziłasięwrodzinach
francuskojęzycznych,apołowawniemieckojęzycznych,okazałosię,
żepłaczdziecirodzicówfrancuskojęzycznychmamelodięwznoszącą
się,typowądlajęzykafrancuskiego,apłaczdziecirodziców
niemieckojęzycznych–melodięopadającą,typowądla
niemieckiego2.Itakjęzykoznawczadociekliwośćokazujesię
nieoczekiwanymzagrożeniemdlateoriigłoszącej,żenaświat
przychodzimyjakota
bu
lara
sa.
Wjęzykunietylkoporozumiewamysięzinnymiludźmi–sama
umiejętnośćkomunikacjipókiconieodróżnianasodwieluinnych,
równieżpotrafiącychsiękomunikować,organizmów.Zdobywamy
wnimwiedzęizajegopomocąkodujemyswojedoświadczenia,
wspomnienia,myśli,anawetpoczuciehumoru.Językniejest