Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Myśltastałasięmantrąinformatykinawieledziesiątkówlat.Jest
onanaszątarcząprzedlękiem,żeuruchomimyproces,któregonie
będziemywstaniekontrolować.Niektórzyutrzymują,żeaby
zaprogramowaćmaszynęobdarzonąsztucznąinteligencją,najpierw
musielibyśmyzrozumiećludzkąinteligencję.
To,codziejesięwnaszychgłowach,pozostajetajemnicą,ale
wciąguostatnichparulatwyłoniłsięnowysposóbmyślenia
okodowaniu:przeszliśmyodglobalnegopodejścia
doprogramowaniadobardziejlokalnegodążenia,bykomputersam
analizowałprzemierzaneścieżki.Okazujesię,żenietrzebawcześniej
rozwiązywaćproblemuinteligencji.Możnapozwalaćalgorytmom,
bywędrowałypocyfrowymkrajobrazieiuczyłysiętak,jaktorobi
dziecko.Obecneprogramystworzoneprzezuczeniemaszynowe
sązdolnedozaskakującoprzenikliwychposunięć–odzauważania
wcześniejniedostrzeżonychwłaściwościnazdjęciachmedycznych
pobłyskotliwestrategieinwestycjinagiełdzie.Dzisiejszepokolenie
programistówwierzy,żeAdaLovelacesięmyliła:możnawyciągnąć
więcej,niżzostałozaprogramowane.
Istniejejednakpewnadziedzinaludzkichprzedsięwzięć,której
–jaknamsięwydaje–maszynanigdyniebędziewstanietknąć,
ajesttokreatywność.Mamyniezwykłązdolnośćwyobraźni,
innowacjiitworzeniadziełsztuki,którepodnosząnawyższypoziom,
poszerzająiprzeobrażająnaszeżycie.Wszystkotosąprzejawytego,
conazywamludzkimkodem.
Wierzymy,żetenkodzależyodczłowieka,gdyżjest
odzwierciedleniemistotyludzkiej.RequiemMozartapozwalanam
zadumaćsięnadnasząśmiertelnością.Uczestnictwowwykonaniu
Otelladajenamokazjędobadanianaszegoemocjonalnego
krajobrazumiłościizazdrości.PortretRembrandtawydajesię
chwytaćznaczniewięcejniżtylkowyglądosobyportretowanej.
WjakisposóbmaszynymogłybyzastąpićMozarta,Szekspira,
Rembrandtalubchoćbyznimirywalizować?
Chciałbymodrazuzastrzec,żemojeramyodniesieniasąokreślone
przezprodukcjęartystycznąZachodu.Tojestsztuka,którąznam,