Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
muzycznego,pozostawiającnietylkoinspirującąmuzykę,alerównież
niewykorzystanyprowiant.ChenYonglongnatomiastokazywał
midużątroskę,acowięcej,gdypojawiałsięwokolicach
Kocapongane,zawszepodrzucałmijakieśPadrare[4].Podziękowania
składamtakżemistrzyniceramiki,paniChenShuhui,którapodczas
mojejwizytyzdwójkądzieciwJaskiniNietoperzynaprowadziłanas
nawłaściwądrogę.
Nakoniecmuszęwspomniećospotkaniu,którestałosiędlamnie
impulsemdonapisaniaczegośnatematnaszejwioski–chodzi
mianowicieospotkaniezpaniąZhengYawenzNarodowegoMuzeum
LiteraturywTainanie.Towłaśnieonanajmocniejzachęciłamnie
izainspirowaładochwyceniazapióro.Agdyprzebywając
wrodzinnychstronach,wstarymKocapongane,popadałemwniejakie
rozleniwienie,wówczaswidzącletniesłońcewolnochylącesię
kuzachodniemuhoryzontowi–henpozatainańskimportemXingda
–przypominałemjąsobiezaraziogarniałomniestrasznepoczucie
wstydu.„PrześlicznaDuliipy[5]!”–mówiłemwtedywmyślach–„na
pewnodociągnętępracędokońca”.
18maja2014,Rinari