Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Babciateżsięuśmiecha,aleskrywauśmiech,żebyniedawać
wnukowizłegoprzykładu.
–Nieplećodrzeczy–wychowujemalca.–Miśkoztobąświńnie
pasał.Todorosłychłopijeślibędziesztakpyskował,daciwskórę…
–Nieda–zespokojemmówichłopiecisiorbnąwszybarszczu,
uderzałyżkąotalerz.–Niechtylkospróbuje–dziadkowipowiem.
–Widzisz,doczegotwojewychowanieprowadzi?–oskarża
dziadkababcia.–Costary,tomłody–taksamo.Ilerazycimówiłam:
niepuszczajgodopasieki.Brakujetylko,żebydzieckopszczoły
pożądliły…
–Nieprawda,tozkorzyścią–łagodnieodpowiadadziadek.
–Zkorzyścią–przedrzeźniababcia.–Czasemkorzystnie
rzemieniempopewnymmiejscupociągnąć,alezjakiegośpowodunikt
tegonierobi.Chociażtrzeba!
Przenosisurowespojrzeniezdziadkanawnuka.
–Niczegonieplotę–mówichłopiec.–Naszdziadekjest
pszczelimbogiem,aja,kiedyurosnę,tobędębogiemkosmonautów.
–Acóżtoznowuzanowiny?!–Babciazamieranamiejscu,jakby
rzeczywiściezobaczyłamaleńkiegokosmicznegoBuddę.
Dziadekteżzwrażeniapodniósłbrwi.Obogukosmonautównie
słyszał.
Chłopiecurażonyjestbabcinymbrakiemwiary.
–Dziadeksammipowiedział.
Babciawracaspojrzeniemdodziadka.
–Niewiem–całajejpostawawyrażanaganę–cotysobie
myślisz?!Jesteśpartyjny.Chcesz,żebyciępourzędachciągali?Ludzie
tylkonatoczekają–doniosą,ajeszczeidokłamią.Dziecko
bałamucisz,głowęmubzduraminabijasz…Alejakonomożesię
wytłumaczyć,jeszczeniejestświadome,więcciebiezapytają…
Dziwięcisiępoprostu!…