Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Każdaznichobiecywałasobie,żejeszczetrochęszampana,
anapewnoudasięjeszczetegowieczoruusłyszećodpowiedzina
pytania,którecałyczascisnęłyimsiędogłów.Niestety,żadna
znichjużniczegowięcejsięniedowiedziała…Mauricio,który
zaserwowałnajlepszągolonkęwMediolanie,pozostawiłsamdla
siebiesekretjejprzyprawiania...
WtakiotosposóbAdelaiFrancescategosamegowieczoru
pozostawiłydwawolnemiejscawDgrafikuawansu”.DZobaczmy
więc,komuterazprzysługujemiejscenumerjedenidwa?—roz-
myślałMauricio.—Sofia?Nieee,jeszczenie.Jeszczeminiepo-
wierzyłaswoichobligacji.ZatoPaolazaczynacorazbardziejmnie
oplatać,taaak.Zresztąkochaliśmysięporazpierwszyażprzed
siedmiomamiesiącami.Siedemmiesięcyabsolutnegoszczę-
ścia,biedactwo,niemożeżądaćwięcej,tobyłobyniesmaczne”.
•••
PiętnaściednipóźniejPaola,korpulentnaipostawnane-
apolitanka,zostałazaproszonanauroczystąkolację,naktórej
poznałaSalome,wdowępomalarzu.Obiepaniemiałyokazję
delektowaćsięwspaniałymi,mediolańskimiflaczkamibusseca,
którepoprzedzałygoloneczkę,awszystkorazempodlanezostało
wytrawnymizimnym,francuskimszampanem.Niestety,one
teżniestrawiływysublimowanegomenu.
Itak,dzieńpodniu,Mauricioopuszczałżonęidzieci,
jechałdowilli,gdziespędzałczasnasamotnymprzeglądaniu
grafikaorazksięgowościfinansowejimiłosnej.Niezapominał
teżotwórczości,poezjidlatych,którewłaśniebyływtrakcie
poznawanianadchodzącegoszczęścia.
•••
MichaelaFusiniczekałanalistonosza,czekałazniecierpli-
wością.Przecieżwiedziała,instynktjejtopodpowiadał,żezaraz
23