Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Ależoczywiście,mojadroga.Jużdociebiekroczę.
Niechzgadnę,pewnieczegośniedopilnowałam.
–Gdybyśmogłaspojrzećtutaj…–Rzucanablatstos
kartek.–Brakujetwojegopodpisu.Pewnietegonie
dopilnowałaś…
Wiedziałam!
–Nicdziwnego,ostatniomamyzapieprz,atypracujesz
najciężejznaswszystkich.Przesiadujeszwgabinecie
Alexandraodranadowieczora,aczasemiponocach.
Mniemam,żepracujecie…
–MniemajStephanie,mniemaj…
–Nadczymśdużym.
–Otak,jestduży.
Stephaniegryziesięwjęzyk,abyniepowiedzieć
zadużo.Uwielbiamdoprowadzaćjądotakiegostanu.
–Maszdługopis?–pytam.
Sięgapodblat.
–Tak,proszę.
–Dziękuję.Tupodpisać?
–Tak,tu.
–Czytelnie?
–Czytelnie.
Podpisujęzkaligraficznąprecyzją.
–Proszę.
–Dziękuję.
–Cośjeszcze?
–Nie,towszystko.
–Napewno?
–Napewno.
–Toidę.
–Toidź.
–PozdrowićodciebieAlexandra?–rzucam