Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Gównożyje,widzisz,żesięnieruszaaniniejęczy.
–Samsobiewinien,niktgoniezmuszałdobie-
ganiawdzień,mógłzaczekaćdonocy–wtrąciłtrzeci
obserwujący.
Stalowyznówwstał,zcałychsiłporuszałswoimi
zwalistyminogamijakbybiegłwmiejscu,ażwreszcie
oderwałsięzpozycjistartowej.Jegofryzuranacze-
skiegohokeistępowiewaławbiegu.Osiemdziesiątka
czwórkarobiłaswojąrobotę.Stalowydobiegłdomety
jakBenJohnson.
–Dawajpięćmarek.
–Takiegowała!
–Ej,przecieżprzebiegł.
–Przebiegł.
–Byłouczciwie?
–Nodobra,było.
–Zajebiścieuroczaniespodzianka.
–Ażłzasięwokukręci.
Stalowy,opartyplecamiochłodnąścianędomu,
wyciągnąłpołamanepapierosyzkieszeni.Drżącymi
palcamizapaliłpołowęszluga.Poprawiłwłosy,wy-
czyściłmundurzpyłuiziemi.Krewdopłynęłamu
znówdotwarzy.Nocprzebiładzień,jakaskróla.
3.
Zgembapaznokciemzdrapywałludzkimózgzpity,po-
temodłamywałkawałkiciasta,zanurzałwsoliiwkła-
dałsobiedoust.Zbiałejreklamówkinakrapianej
15