Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
najczęściejprzebijająsięgłosy,któresątradycjonalistyczne.
Wystarczyspojrzećnacorocznąankietę„Teatru”Najlepszy,najlepsza,
najlepsi–zawszenajczęściejwymienianejesttamprzedstawienie,
któremożnabyłoprzewidzieć,żebędzienajczęściejwymieniane.
Żadnychzaskoczeń.Zwykletodużyteatr,znanenazwisko,adaptacja
klasycznegotekstu,najlepiejDziadów.Nagradzanisąci,którzyitak
jużsąwidzialni,cotylkoprzysparzaimdalszejwidzialności.Ostatnio,
oglądającprzedstawienieTanzFlorentinyHolzingerpokazywane
gościnniewNowymTeatrzewWarszawie,zastanawiałamsię,
dlaczegowPolsceniemożliwebyłobypowstanietakiegospektaklu,
chociażmamydużoodważnychiradykalnychartystek,performerek
iosóbmyślącychwnieszablonowysposób.Notylkożeniemamy
sytuacji,wktórejpięćinstytucjizróżnychmiastmiałobyodwagę
skrzyknąćsięisfinansowaćradykalnyeksperyment.Jeślijuż
inwestują,towcoś,cojestbezpieczne,niekoniecznie
weksperymentalnąsatyręnataniecklasycznyiwywrotowąopowieść
oodzyskiwaniuwładzynadswoimiciałami,wykonywanąprzez
dziesięćnagichperformerek.
K.W.:Rozmawiamyprzyokazjinumerutematycznegoomłodych
reżyserachireżyserkach.Wteatrzepracujeszjużwielelat
izastanawiamsię,czyniemęczyciętrafianieporazkolejnydogrupy
młodychreżyserek.
A.J.:WeronikaSzczawińskakiedyśżartowała,żezakażdymrazem,
kiedyktośwymieniajej(szósteczysiódmezrzędu)przedstawienie
jakonajlepszydebiut,odrastajejbłonadziewicza.Jamaminną
wątpliwość:mamtrzydzieścipięćlat,oddwunastupracujewteatrze,
odsześciureżyseruję,więcjużnaprawdęnienależędopokolenia
młodychreżyserek,ajednakciąglebywamtakklasyfikowana.Pomnie
doteatruweszłowieleosób,którestartowałyzzupełnieinnejpozycji
niżja.Zjednejstronynietonęwpropozycjachrobieniadużych
spektakliwteatrachrepertuarowych,alezdrugiejniemogęnarzekać
nabrakpracywteatrze,bojestmnóstwoosóbwowielegorszej
sytuacji.Kiedywypełniamwnioskiostypendiaikonkurujęzosobami,
któremajądwadzieściapięćczydwadzieściasześćlatipróbujązdobyć