Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
mnieniezawiodła.Czasamimiałamwrażenie,żejestmojąopiekunką.
Muszęprzyznać,żeczęstomimatkowała,coanitrochęnie
przeszkadzałownaszejprzyjaźni.Wręczprzeciwnie,potrzebowałam
tego.
–Lenka,dziśjestimprezkawCarlosie.Idziemy?–zapytałanagle.
–AcototakiegoCarlos?–Spojrzałamnaniąpodejrzliwie.
–Naszgłębskiklub,bardzofajny–odpowiedziała.
Oczymawyobraźniujrzałamciemny,zadymionylokalipijanych
mężczyzn,błąkającychsiępoparkieciezkuflamipiwawrękach.
–Jola,jaodpadam–rzuciłampewnymsiebietonem.–Wiesz,
żeniebawięsiędobrzewtakichmiejscach.
Nielubiłamdyskotek.WKatowicachdałamsięparęrazy
wyciągnąćdoklubu,alezawszepoprzyjęciudużejdawkialkoholu,
kiedymojadecyzyjnośćbyłamocnouzależnionaodwolitłumu.
–Chodź,będziefajnie.WczorajrozmawiałamzKrzyśkiemiteż
jestchętny.Zabawamabyćwstylulatsześćdziesiątych.Przebierzemy
się.–Puściładomnieoko.
Niedość,żeciągnęłamnienadyskotekę,tojeszczemiałambawić
sięwmaskaradę.Chociażjeślispojrzećnamojągarderobę
wwiększościwyposażonąwciuchyidodatkizLejdi,tochybanie
byłobyztymwiększegoproblemu.Pokusiłabymsięnawet
ostwierdzenie,żejachybachodziłamnacodzieńprzebrana.Jednak
wizjamniewnocnymklubietużpoprzyjeździedoobcegomiastanie
wyglądałazachęcająco.
–Czytoniezaszybko?–zapytałam.–Jola,pozwólmijeszcze
trochęoswoićsięzGłębią.
Przyjaciółkaspojrzałanamnietak,jakbydopieroteraznaprawdę
dotarłodoniej,żejestemtuzaledwiekilkadni.Dlaniejnadobrą
sprawęodzeszłejsobotyzbytwielesięniezmieniło,dlamnie
–praktyczniewszystko.