Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
EwaWiśniewska
Owartościachmetodyprojektunapolskimrynkuedukacyjnymwypowiadalisię
licznipedagodzy,międzyinnymiH.Rowid,B.Nawroczyński,K.Sośnicki,W.Spasow-
ski,S.Hesseniinni
5
.Ichocenaprojektubyłaróżna.H.Rowiduważał,żetylkodobry
nauczycieljestwstanieporadzićsobiezjejprzygotowaniem,aledoceniałjejkorzyści,
którewiększymzakresemwiedzywyrażająsięuuczniów,niżwszkoletradycyjnej.
ZkoleidlaB.Nawroczyńskiegowaloremprojektubyłołączeniekształceniaintelektual-
negozpraktycznym.Autortenzwracałuwagęnaintegrowanietreści,gdzieośrodkiem
zainteresowaniajestpewientematinazywatęmetodęrównieżśrodkiemdydaktycznym.
Twierdził,że„(...)metodaprojektujestpouczającymprzykładem,jaknależałobyzbie-
raćiłączyćto,conależydosiebiewnaturzeludzkiejiwizolacjiniemożesięrozwijać”.
Natomiastinnyzpedagogówprzedwojennych-W.Spasowski-oceniałmetodęprojektu
jakonajlepsząznajnowocześniejszychmetodnauczania,gdyżistotąjejsąporuszane
wartościowezagadnienia,jakrównieżumiejętnośćjejrealizowania.
K.Sośnicki,którybyłprzeciwnikiemnabywaniawiedzyopartejwyłącznienadzia-
łaniu,negatywnieoceniałmetodęprojektu.Uważałon,żeprojektyrealizowanewży-
ciuniewyczerpująwszystkichżyciowychmożliwości,apracująctąmetodąrezygnuje
sięzupełnieztego,abywiedzabyłasystematycznaipełna,uważającjejwłaściwości
zaubocznedlawykształcenia.Wątpliwościwobecmetodyprojektuwyraziłrównież
S.Hessen.Wedługniegoprojektzastępujenaukęsystematyczną,aułożeniemateriału
nauczaniawprojektniepozwalaosiągnąćcelówdydaktycznychiwychowawczych.
PodrugiejwojnieświatowejmetodaprojektuprzeżywaławEuropiezachodniejrene-
sans.WostatnichlatachzostałateżnanowoodkrytawPolsce.Wostatnichlatachwielu
dydaktykówzajmujesięprojektamiedukacyjnymi.Sąonejednakdośćróżnieinterpre-
towane.Częstojestonpojmowanyjakojednazestrategiipostępowaniadydaktycznego,
mającabardzodużewalorywzakresierozwojuumiejętnościumysłowychipraktycz-
nychuczniów.Strategiata,zdaniemT.Nowackiego,wywołujewzmożonąaktywność
uczniów,szkołastajesiędlauczniówinstytucjąatrakcyjną,miejscemwyzwalaniaich
postawtwórczych,badawczychiinnowacyjnych.Możebyćstosowananawszystkich
szczeblachedukacyjnych,odprzedszkoladoszkoływyższejwłącznie.Oczywiścieroz-
strzyganeproblemymająróżnąwagętrudności,wzależnościodgrupywiekowej,wktó-
rejsąrozwiązywane
6
.
1.2.Twórcy–prekursorzymetody
Znaczącywpływnarozwójizastosowanieprojektuwedukacjimiałinnowacyjny
systemkształceniaopartynadoświadczeniu,któryzostałstworzonyprzezWilliama
HeardaKilpatricka(1871-1965).Autorbyłzarównoeksperymentalistą,jakiprogresy-
wistą.Opracowałonmetodykęnauczania,wktórejcelłączyłsięzaktywnościąiktóra
pozwalałanatestowanieprzewidywanychkonsekwencjizamierzonegodziałania.Kilpa-
trick,profesorfilozofiiwychowaniawUniwersytecieColumbiawNowymJorku,stwo-
rzyłklasycznądefinicjęmetodyprojektu.
5
Zob.więcej:H.Rowid,Podstawyizasadywychowania,Warszawa1946;B.Nawroczyński,Zasadynauczania,
Wrocław1957;K.Sośnicki,Dydaktykaogólna,Wrocław1957;S.Hessen,Strukturaitreśćszkołypowszechnej,
Wrocław1959
6
T.Nowacki,K.Korabinowska-Nowacka,B.Baraniak,Nowysłownikpedagogikipracy,Warszawa1999,s.272
10