Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Októrej?
–Niepamiętam.
–Nowłaśnie.Gdziebyłeś?
Spuściłoczy.
–Szukałeśjej?
Skinąłgłową.
–Znalazłeś?Wiesz,gdziemieszka?
–Uderzyłemjąwtwarz–wyszeptał,zasłaniającoczy.
Ręcemudrżały,długiedelikatnepalceniedoszłego
pianistybyłysine.
–Szkoda–westchnęłam.
–Żalcijej?–zdziwiłsię.
–Żałuję,żejejniezabiłeś.
–Tybyśtozrobiła?
–Pewnie.Gdybymbyłanatwoimmiejscu,tobym
zrobiła…
–Zwariowałaś?Miałbymzabićczłowieka?Twojąmatkę?
Doczegotymnienamawiasz?
–Mojamatkanieżyje.
–Magda!Tychybanaprawdęniemaszwszystkichw
domu.
–Tosięakuratzgadza–odpowiedziałamwyniośle.–Nie
maminiechcęmieć.
Atatuśzamiastmnieskrzyczeć,roześmiałsię.
–Jaknaswojejedenaścielatjesteścholernielogiczna.–
Pokręciłgłowązuznaniem.
–Atybyśwolał,żebymbyłagłupiajakbut?
–Czasembymwolał.
–Tooddziśbędętępajaknóżdorybalbojeszcze
bardziej.Właściwiejużjestem.Niepójdędoszkoły.Nie
rozumiem,oczymmówiąnauczyciele,gapięsięwokno,
śpięnastojąco,ziewam,niepotrafięodpowiedziećna
żadnezpytań,któremizadają–kłamałam,żebygo
zawstydzić.
–Niemusiszodpowiadaćnażadnepytania,aledo
szkołypójdziesz.Totwójobowiązek.
–Atyniemaszżadnychobowiązków?
–Mamichwięcej,niżmyślisz.Muszęzapewnićci
utrzymanie,wykształcenie,opiekę…