Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Wstęp
Gdywpołowie2018rokuwydawałempierwszączęść„To
niejesthip-hop.Rozmowy”,dopierokończyłemstudia.
Sądziłem,żepremieratejksiążkibędziezwieńczeniem
pewnegoetapuizupełnieniebrałempoduwagę,
żekiedykolwiekusiądędokolejnejczęści.Tymczasem
jestpoczątekroku2024,zakilkamiesięcyskończę
trzydziestkęiwłaśniewydajęszóstytom,którym
zamykampięknąserię,będącąostateczniezbiorem
równo100pogłębionychwywiadówznajważniejszymi
postaciamipolskiejrapowejsceny.
OK–sentymentyipodsumowaniamamyzasobą,
więcczasprzejśćdomeritum.Szóstaodsłona„TNJHH.
Rozmowy”jestodsłonąostatnią,acozatymidzie–jest
odsłonąnajlepszą.Tooczywiściekliszaibanał,alenicnie
poradzęnato,żeniepotrafiępodejśćdotegotytułujak
dozadania,któretrzebapoprostuodfajkować.Niegodzę
sięnapoprawność,niezadowalamniewyłącznie
utrzymanie–choćwysokiego–poziomupoprzedniej
części.Niepotoprzezkilkalatciężkopracowałem
narenomęniniejszegoprzedsięwzięcia,żebylinięmety
przekroczyćwśrednimstyluizostawićczytelnika
zpoczuciem,że…możnabyłojużsobiedarować.
Zawszedążyłemdotego,bymojewywiadytrwały
raczejdłużejniżkrócej,lecznieprzypuszczałem,żetym
razemichprzeprowadzeniezajmiemirekordowe100
godzinzgroszami.Nieprzypuszczałemrównież,żeuda
siępobićrekordnajdłuższegowywiadu,atymbardziejnie
przypuszczałem,żecałepodiumnajdłuższychwywiadów