Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
którypozwalaposzukaćminimumJprzezporuszaniesięwkierunkuprzeciw-
nymdogradientu.Rysunek2.1pokazuje,jakonoprzebiegadlaróżnychBt.Jak
widać,dlaBt≡0.68następujerozbieżność.Zbadajmyjąwkontekściewarunku
A2zbieżnościmetodynajszybszegospadku.Mamy
∇2J(x,g)≡[2−1
−1
2].
Największąwartościąwłasnątejmacierzyjest3(odpowiadającyjejwektor
własnyto[1,−1]T/√2).wobectegoparametrykrokuwiększeniż1/3powo-
dująoscylacjemetodynajszybszegospadku,zaświększeniż2/3powodująjej
rozbieżność.
2.2.Procedura
Stochastycznego
Spadku,SGD
Najszybszego
Niekiedyniejesteśmywstaniebezpośredniozastosowaćiteracji(2.1),ponie-
ważobliczaniegradientujestczasochłonnelubniemożliwe.Okazujesię,żemo-
żemyzastosowaćiteracjęanalogicznąposługującąsięjedynieoszacowaniami
gradientu.Rozważmyiteracjępodobnądo(2.1),któraużywawektoraloso-
wegogtbędącegonieobciążonymestymatorem∇J(Bt),czylispełniającegowa-
runek
1
Egt=∇J(Bt),
alboprzynajmniejasymptotycznienieobciążonymestymatorem∇J(Bt),czyli
spełniającegoogólniejszywarunek
t→∞
lim
"Egt−∇J(Bt)"=0.
Iteracjamapostać
Bt+1=Bt−Btgt,t=1,2,...
(2.3)
dlapewnegoB1∈Θ.NosionanazwęproceduryStochastycznegoNajszybszego
SpadkulubproceduryRobbinsa-Monro,odnazwiskjejtwórców[37].Będziemy
jątutajokreślalijakoSGD(ang.StochasticGradientDescent).Modyfikujeona
wektoryBtprzeciwniedokierunku,którynależyrozumiećjakozaszumiony
gradient;kierunektenjestśredniorównygradientowi(albocorazmubliższy),
choćwkonkretnejchwilitrównośćgt=∇J(Bt)niemusizachodzić.
1WektorlosowyXsłużącydoszacowanianielosowejwielkościμjestjejnżeObCżążOngm
eStgm!tOrem,jeślijegowartośćoczekiwanajestrównaμ,czylizachodziEX=μ.Jeślipo-
wyższarównośćniezachodzi,wówczasXjestobciążonymestymatoremμijegoobciążenie
wynosiEX−μ.
23