Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
zdjęciami.
Suchycośnanichkrzyczałimachałprzytym
dynamicznierękoma.
–Acozrejestrempracowników?–Pacnąłemdłonią
wkark,żebyzabićkomara.Skurczybykiszybkowybudziły
sięwtymroku.
–Mamyrejestrpracowników.–Zdzichuzgasiłpapieros
opodeszwębuta,następniezawinąłgowchusteczkę,
którąchwilępóźniejschowałdokieszeni.
–Więc?
–ZZakrzewskimsprawdziliśmystanprzedtwoim
przyjazdem–odpowiedział,wstajączeschodów.
–Naszczęściejestprzestójtechnologiczny,więc
pracownikówniebyłodużo.Policzyliśmykilkarazy.
Nikogoniebrakuje.Właśniewtymjestproblem.
Ktokolwiektamsięwykrwawił,niewidniejewnaszym
systemie,aniwsystemieochronyodstronybudowy.
–Pięknie–skwitowałem.–Poprostupięknie.
Przetarłemoczy,cojedyniepogłębiłoszczypanie.
Dotarłodomnie,żespędzętutajkilkadługichgodzin,
ajużniespałemoddwudziestudwóch.Pieprzoneżycie
wpolicji.Dlaczegozdecydowałemsięwniejpracować?
Żabyodpowiedziałymirechotem.