Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
18
Wprowadzenie
NietylkoNishidazwracałuwagęnaparadoksowycharakterlogikizen.
Kyo
–do
–ShibanookreślałlogikęzenmianemClogikinegatywnieafirmatywnej)
(jap.hiteitekiko
–teinoronri)orazniedualnej
34
Clogikitransteoretycznej)(jap.
cho
–rirontekironri)
35
.
Nishidazmarłwtymsamymroku,wktórymzostałwydanywspomniany
jużesejLogikamiejscawperspektywiereligijnej.Nieprzeprowadziłwnim
wyczerpującejanalizynaukmistrzówzen—przedstawiłjedynieswoją
głównątezędotyczącąlogikizenjakoClogikiparadoksu)ipoparłjąkilkoma
cytatami.Chcącsprawdzićzasadnośćjegotezy,przeanalizowałamwypowiedzi
mistrzówzenzróżnychepok,takżetych,doktórychNishidawswoich
pracachnienawiązywał.Analizafilozofiizenwtejksiążcezdecydowanie
wykraczapozaramyzakreśloneprzezNishidętakżeztegopowodu,iżnie
poruszałonproblemupolemikmistrzówzen.
Celemniniejszejpracyjestudowodnienietezy,iżClogikaparadoksu)była
konsekwentniestosowanaprzezmistrzówzenwciąguwiekówijest
stosowananadal.
Wrozdzialepierwszymzostałyprzedstawionenajważniejszenurty
wbadaniachnadzen,takiejak:polemikidotyczącehistoriizen,związkizen
zpsychoanalizą,misyjnynurtzenczyuniwersalistycznawizjazen.Zostały
zaprezentowanetakżepracenatematfilozofiizen,zktórychżadnaniestety
niepodejmujepogłębionejanalizyClogikiparadoksu).
Wrozdzialedrugim,poświęconymparadoksomteoriiipraktykizen,
zostałyomówioneszczegółowopoglądyNishidydotyczącejegointerpretacji
słynnegokoanu:Djaźńjednostkowajestbuddą”(chiń.jixinjifuo;jap.sokushin
sokubutsu)zpunktuwidzenialogikiCabsolutniesprzecznejsamotożsamości).
ZastosowanieClogikiparadoksu)winterpretacjitychnaukmistrzówzen,
którymiNishidaniezajmowałsiębezpośrednio,takżepotwierdzajegotezę.
Wrozdzialetrzecimzostałaprzeprowadzonaanalizajęzykamistrzówzen
podkątemClogikiparadoksu),zeszczególnymuwzględnieniemtypologii
sądówparadoksowychorazrolirozumunadrodzedoCoświecenia).Wrefleksji
34
Kyo
–do
–Shibano,Zennoshiso
¯(Ideezen),Shibunkakushuppan,Kyo
–to1978,s.3.Pojęcie
niedualizm(sanskr.advaya;chiń.bu)er;jap.funi)odnosisięnietylkodoepistemologicznego
dualizmupodmiotuiprzedmiotupoznania,aletakżedowszelkiegowyróżnianiazapomocą
negacji.
35
Ibid.,s.2.