Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
ROZDZIAŁI
Niewiem,dlaczegowszyscysamobójcywpromieniu
dziesięciukilometrówwybieralitowłaśniedrzewo
narozstajudróg.Rozłożystybuknaszpikowanybył
przybitymikrzyżami,któremiałyupamiętniaćprzerwane
nagleżycie.Gdyjakokilkuletnidzieciakpierwszyraz
przyjechałemlatemnawieśdodziadków,byłoich
dwadzieściadwa.Późniejdwadzieściatrzy,cztery...
Dwudziestypiątyznalazłemsześćlattemuwspólnie
zeZbyszkiem.Wracaliśmyzgrzybów.Robiłosięjuż
ciemno.Laspowoliwypełniałycienie,któreżarłocznie
wgryzałysięwdziecięcąświadomośćibudziływszystkie
usłyszanehistorieoduchach,wilkołakachizmorach.Nie
zdziwiłbymsię,gdybymojewłosystanęłyzprzerażenia
nabaczność.Koszykgrzybówciążyłmicorazbardziej.
Zniknęładumazebraniasmukłychkoziarków
iprawdziwków.Zbyszek,choćodwalatastarszy,szedł
przygarbiony,czujny,jakbyzachwilęcośmiałowypaść
zlasu.To„coś”napewnotambyło.Czaiłosięiśledziło
każdyruch.Wstarychlasachmieszająsięzesobąświaty
żywychiumarłych.Takmówiłababcia.Takmówiłyinne
starekobietyzewsi.PrzysięgałynaMatkęBoską
iJezusa,żemówiąprawdę,gdyniemalposikany
zestrachupróbowałemodrzucićodsiebieichsłowa,
skryćsięprzednimiwzapewnieniachrodziców,
żeduchówniema,żetojedyniewiejskizabobon.Tłukły
midogłowy,żeposkręcanekorzeniegłębokowlesie
tworząpodziemnekrólestwo,gdzieczłowiekaczeka
zguba.Starelasyniebojąsięsiekieranidrwali.Niejeden