Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
wteświęta.InajwyraźniejBógmniezatoukarał,bonie
dość,żestraciłamgłowędlamężczyzny,któregoszczerze
nienawidziłam,towłaśnienaoczachwszystkich
pracownikówwystawiamsiędlaniegonapośmiewisko.
Czegotoludzienierobiązmiłości.
–Omatko,acóżtozastylówka?!–Olgapodbiega
domnie,kiedypodążamdobiurka.–Widzę,żejuż
zupełniewypadłamzobiegu.Tojakaśnowamoda?
Tak,najnowszyprojektzzimowejkolekcjiJeana
Englera–mamzamiarodpowiedziećzfrancuskim
akcentem,alewostatniejchwiligryzęsięwjęzyk.
Ciekawe,jakbymwybrnęłazsytuacji,wktórejjawnie
przyznaję,żenaszszef,JanEngler,mójnowyfacet,
wybieramiubraniadopracy.Małotego,jeszczejepierze.
Igdybyniespałdzisiajusiebie(boprzecieżmusibyć
wypoczętydopracy),tonajpewniejranojeszcze
bymiwszystkoładniewyprasował.
–Niemiałamczystychciuchów,więcwyciągnęłam
jakieśstarocie.Jesttragicznie,prawda?–pytam
absolutnieświadomatego,żewyglądamniczymcnotka
niewydymka.Iparadoksalnieporównanietoprzychodzi
minamyśl,kiedymijamyłazienkę.Tęsamą,pod
drzwiamiktórejwwigilijnywieczórzrobiłamJanowilaskę
zpołykiem,awzamianotrzymałamodniegonajlepszą
minetęwżyciu.
–Nie,skądżeznowu–odzywasięOlga.–
Wyglądasz…–Szukazwysiłkiemodpowiedniegosłowa.–
Nietypowoi…–Błądzioczamipościanach,jakby
wytapetowanojestronamisłownikajęzykapolskiego.–
Oryginalnie.Takamieszankaawangardy,
tradycjonalizmu.–Staranniezawijagówienkowzłoty
papierek.–Prezentujeszsięwtymstrojutak…tak…
–Chujowo–kończęzanią,boniemogęjużpatrzeć,jak
sięmęczy.
Robikwaśnąminę.
–Nowiesz.Tytozawszetakzgrubejrury.