Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
jestutrzymaniepracy–zarównoprzezemnie,jakiprzez
Jana.Dążymydojaknajszybszegoprzeniesieniamnie
dodepartamenturozwoju,wktórymbędępracować
dolutego,poczymzakładamwłasnądziałalność
gospodarczą.CoprawdaJanzaproponowałmiwsparcie
finansowejakoinwestor,pozatymzasugerował,abym
naraziekorzystałazjegofirmy,byniepłacić
niepotrzebnieZUS-u,aleniezgodziłamsięnatakiukład.
Tomabyćmójbiznes–odpoczątkudokońca.Niechcę
żadnejtaryfyulgowejiprzysług.Nielubięczućsię
zależnaodinnych.Jantomójmężczyzna,aniesponsor.
Itegosiętrzymam.
Punktósmawchodzędobiuraubranajakoddana
naposługęBogumniszkazklasztoruCysterek.Biała
bluzkazdługimrękawemistójką,czarnasukienka
dokosteknagrubychramiączkach,dotegokozaki
napłaskimobcasieiwłosyzwiązanewciasnykok.
Brakujetylkoczarnegowelonuzakonnegonagłowie
iróżańcawdłoni.Wszystkotozasługastylizacjimistrza
Jana.Gruntownieprzeszukałwczorajmojąszafęiodnalazł
wjejciemnychzakamarkachrzuconeniedbaleubrania,
któreostatnirazmiałamnasobiewdniumatury
pisemnejzpolskiego.
Uśmiechamsiępodnosemiprychamnawspomnienie
naszychwczorajszychnegocjacji:
–Niemamowy.Niebędzieszmimówił,jakmamsię
ubierać.Wżyciuniezałożęczegośtakiegodopracy.–
WkraczamzaJanemdołazienki,atenjużwrzuca
dozlewuwybranąprzezsiebieodzież,podwijarękawy
dołokciiodkręcawodę.–Iprzestańwreszciepraćmoje
ciuchy!–Wostatniejchwiliratujębluzkęwrazzsukienką
przedzanurzeniemwkąpieliiładujęjedokoszanabrudy.
–Mario,tojestjedynystrójwtwojejgarderobie,który
wpisujesięw
dresscode
firmyijednocześniespełnia
mojeoczekiwania.
Robięwielkieoczy.