Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
ROZDZIAŁ1
Sumienie
Niepowinnambyłategorobić,tobyłbłąd”–prowadząca
samochóddziewczynaoczarnychjaknocwłosach
sięgającychjejramionniemogłauspokoićmyśli,które
teraz,rozwrzeszczaneiprzeskakującejednaprzezdrugą
jakstadomyszywzbytciasnejnorze,niepozwalałyjej
sięwyciszyć.JechałaDrogąKrólewskąwkierunku
PuszczyNiepołomickiej,oddalającsiępowoli
odKrakowa.Dochodziładwudziestadruga,byłociemno,
arozpędzonysamochódminąłostatnieświecącelatarnie
izanurzyłsięwmrokulasu,który,miaławrażenie,chciał
pochłonąćjąnazawsze.Możetoilepiej?Możewłaśnie
natosobiezasłużyła?Spojrzałanalusterkowsteczne
–ostatnieświatłamiastaoddalałysięodniej,aczerń
zalewaławszystkoniczympowódź.
Reflektorysamochodurzucałyżółtyblask,
rozświetlająculicęporośniętązobustronsosnowym
lasem.Prawalampabyłasłabszaimomentamimrugała.
Agataniewłączyłaradia,niemiałaochotyniczego
słuchać,rozkojarzyłobyjąto.Nocnaatmosferazachęcała
dozagłębieniasięwewłasnychmyślach,podczasgdy
podświadomośćszeptałajejdouchakolejnenegatywne
komentarzeikrytykowałazadecyzję,którąmusiała
podjąć.Tymrazemjednakniepotrafiłasięzniąspierać.
Niepotym,cozrobiła.Kołapojazduwyłygłucho,silnik
dieslaterkotałcicho,amijanekrzakiszumiały,pchane
podmuchemwiatru.
Nagły,oślepiającyblaskorazwycieklaksonu
nadjeżdżającegoznaprzeciwkaSUV-aprzeraziły
dziewczynę,gwałtowniewytrącającjązzamyślenia.
Energicznieodbiłakierownicąwprawo,wracając
naswojąstronęjezdni.Czuła,jaklekkozarzuciłotylną
osiąjejsamochodu,aleszybkoodzyskałakontrolę.Serce
zabiłojejmocniej,dłoniąprzetarłapotzczoła.Jednakjej