Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Wgłębiduszydemonzastanawiałsię,czyniepuścić
gowostatniejbieliźnieisamemuprzywdziaćjego
łachmany,lecztobynicniedało.Fetor,jakiunosiłsię
znadrzeczybandytów,byłniedozniesienia.
Rozwiązanieznalazłosiępodczasszperaniawszafach
mieszkańców,którymjużnicniebyłopotrzebne.
‒Itakjużgłębiejwtymbagnieniemożnasię
znaleźć,aokradaniezmarłegotoitakdrobiazgpotym
wszystkim,comiałotumiejsce.Zresztątoitaktylko
nachwilę‒wmawiałsobieSariel,gdywyciągałbiałą
koszulęiczarnespodniezszafy.
Poszybkimprzebraniusięischowaniuszerokich
natrzymetryskrzydeł,trzebabyłoukryćprzeklęty
pancerz.Podpowiedźprzyniosłaopartaowejście
dostodołyłopata.Poowinięciuwprześcieradłacałego
kompletuizakopaniugowpoluprzysamejfurtce,
demonprzywdziałludzkąskórę,rzuciłkilkazaklęć
kamuflującychwokółwsiiruszyłwybadaćokolicę.
Gorzejbyłozostrzem‒takiorężbyłzbytważny
doporzuceniachoćbynachwilę.
WtenotosposóbdemonzwanyUpadłymmiałokazję
oczamiśmiertelnikówpoznaćświat,jakinieświadomie
stworzył.Zacząłodzgliszczysąsiadującejwsi.
RozejrzeniesiępookolicydałoSarielowiwiele
domyślenia.Spotykałlicznychżebraków,którzyprosili
choćbyopojedyncząmonetę,grupyuchodźców
zpodbitychmieścin,którebyłyichdomemizostały
zniszczoneprzezszeregiZerothabądźlokalnych
bandytów.
‒Przykromi,leczniemamjakwampomóc.
Chciałbym,leczsamwięcejniemogędać‒oznajmił
demon,wręczającpółbochenkachleba.
Pozałożeniuczłowieczejskóry,Sarielniepotrafiłbyć