Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
WSTĘP
empirycznejrozdziałuzostałyprzedstawionewynikibadaniawymienionychwyżejsta
-
tystykopisowychstópzwrotuorazweryfikacjiwymienionychhipotezdla124spółek
notowanychnagiełdziewWarszawiewlatach2005–2015wpodzialenamiesięczny7
tygodniowyidziennypomiarstopyzwrotu.Wtymkontekściejesttorównieżana-
lizaporównawczawodniesieniudospółekzakwalifikowanychdoindeksuWIG20
(12spółek)7mWIG40(25)7sWIG80(30)orazWIGPlus(57).Zaprezentowanezostały
równieżwynikitegosamego7copowyższe7badaniadlapodziałucałejpróbybadawczej
narynekbykainiedźwiedzia.
Rozdziałtrzecipoświęconoomówieniuwszystkichproblemówodnoszącychsiędo
jednowskaźnikowegomodeluSharpe’a.Najpierwwsposóbskoncentrowanywyjaśniono
jegoogólnąistotęiznaczeniedlaszacowaniaryzykasystematycznegoakcji7jakrównież
scharakteryzowanopodstawoweproblemyłączącesięzszacowaniemparametrubeta.
Sątoproblemywyboruindeksugiełdowego7jakozmiennejobjaśniającej7doboruidłu-
gościpróbyestymacyjnejorazwyboruczęstotliwościpomiarustopyzwrotu.Następnie
przedstawionosposobyestymacjimodeluSharpe’a.Opisanozastosowanieklasycznej
metodynajmniejszychkwadratów7jakrównieżzałożeniaodnoszącesiędostruktury
stochastycznejskładnikalosowego7którepowinnybyćspełnionedlauzyskaniaestyma-
toraparametrubetaopożądanychwłasnościach(nieobciążony7zgodnyinajbardziej
efektywny)isposobyichweryfikacjistatystycznej.Przedstawionorównieżinnemetody
estymacjimodeluSharpe’aprzyniespełnieniuzałożeńmetodyklasycznej7awięcuogól-
nionąmetodęnajmniejszychkwadratów7ważonąmetodęnajmniejszychkwadratów
orazmetodęnajmniejszejabsolutnejwartości.Wreszciezaprezentowanomodyfikacje
podstawowegomodeluSharpe’a.Wczęściempirycznejrozdziałuprzedstawionowy-
nikianalizyoszacowaniaparametrubetadla67spółekzindeksówWIG207mWIG40
isWIG80dladziennej7tygodniowejimiesięcznejstopyzwrotuzlat2005–2015.
Zbadanowtensposóbwpływzmianyinterwałupomiarustopyzwrotunaparametr
beta.Dodatkowowtymbadaniuanaliziepoddanostabilnośćparametrubetazpunktu
widzeniaczęstotliwościpomiarustopyzwrotudlawyżejwskazanychspółek.
Wrozdzialeczwartymomówionoproblemyłączącesięzbadaniemstabilności
parametrubeta.Najpierw7pouwagachwprowadzających7przedstawionoaspektyte-
oretycznebadaniastabilnościtegoparametru7prezentującczterynajczęściejwyko
-
rzystywanetestystatystyczne7mianowicie:testrównościparametrówrównaniaregre-
sji7teststabilnościChowa7testKołmogorowa-Smirnowaorazbadaniestabilnościna
podstawiemodeluzezmiennymizerojedynkowymi.Następnieprzedstawionomożli-
wościdokonywaniakorektszacowanegoparametrubeta(korektaBlume’aiVasicka)7
cojestistotnezpunktuwidzeniajegoprognozowaniaorazmożliwościwykorzystania
innejniżliniowaformamodeluSharpe’a(modelklasyGARCH).Wczęściempirycz-
nejrozdziałuprzedstawionowynikibadaniawrażliwościparametrubetanazmianę
indeksugiełdowego7wykorzystywanegojakozmiennaobjaśniającawjednowskaźni-
kowymmodeluSharpe’adlatychsamych67spółek7którychakcjebyłyprzedmiotem
11