Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
iosobistychrelacji.
Zacznęodzbadaniakulturowegotła,naktórym
wnaszymspołeczeństwiefunkcjonujemiłość;kanwy,
naktórej,jaksądzę,dominująpostawyzachowawcze
ibrakwyobraźni,aletakże,naprzeciwległymkrańcu,
swegorodzajuupodobaniedosercowychporażek,
tragedii,śmierci.Tedwiepostawysąwistocie
przejawemtegosamegobrakuzrozumieniamiłości,
niemożnościprzeżywaniajejwcałejprawdzie
icodziennościwsposóbtwórczyipełenufnościzarazem
(prolog).Następniepostaramsięwykazać,żenasze
romantycznewyobrażeniasązbudowanenasublimacji
kompleksuniższościkobiet,takiżwieleznichdochodzi
downiosku,żesąwpewnymsensie„zabardzo”,
bymogłyzyskaćwoczachmężczyzn:zaduże,zbytsilne
(wfizycznymidosłownymznaczeniuobutychokreśleń),
zanadtobłyskotliwe,nazbytkreatywneitakdalej.
Cobynajmniejnieznaczy,żete,którezdająsięspełniać
wszystkiekryteriainiezagrażaćmęskiemuego,będą
siłąrzeczybardziejszczęśliwewmiłości–iniebez
powodu,trudnojestbowiemmyślećowłasnymrozwoju,
negującczyograniczającsamąsiebie(rozdział1).Potem
przyjrzęsięmechanizmomprzemocydomowej,niejako
anomaliiczyodchyleniuodnormy,aletraktującjąjako
logicznyskutekzachowań,doktórychskłaniają
mężczyznikobietyspołecznezasady(rozdział
2).Chciałabymteżzwrócićuwagęnato,jakbardzo
różnąwartośćskłonnisąprzypisywaćmiłościmężczyźni
ikobiety,częstoznaczniesilniejangażującesię
wzwiązki,nanierównowagęidysfunkcje,któresięztym
wiążą,azarazemwskazaćsposoby,żebytemuzaradzić