Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Onsięnigdyniezmieni–westchnąłciężkomecenas
ischyliłsięposkarpetki.Kiedywyrzuciłteżpuste
opakowaniepomydle,wziąłdorękiściereczkęizaczął
pracowicieczyścićlustro.Robiłtakkażdegodnia
odponaddwóchmiesięcy,odchwiligdymusiałsię
wprowadzićdoJacka.Nicdziwnegozatem,żemiałtego
powolidośćikiedyłazienkalśniłajużczystością,zbojową
minąposzedłdokuchni,gdziejegosynkończyłjeść
śniadanie.
–Tak,wiem,właziencezostawiłembałagan–przywitał
goJacek,nieodrywającwzrokuodgazety.
Takoniecznośćlekturyprzyjakimkolwiekposiłkubyła
kolejnącechąsyna,którairytowałapanaFryderyka,
bojegozdaniemkulturalniludzienigdyczegośtakiegonie
robią.
–Icoztego,żewiesz?!Niemógłbyśchoćrazposobie
posprzątać?!
–Poco?
–Żebyniemiećtegocałegobałaganu!
–Ależjagoniemam.Mojemieszkaniejestcodziennie
wysprzątanedoczysta.
–Tak,bojatorobię.
–Icoztego?–Jacekwzruszyłramionami.–Liczysię
efekt.
–Tojakwogóletumieszkałeś,kiedymnieniebyło?!
Zatrudniałeśsprzątaczkę?
–Sprzątałemsam.
–Niewierzę.Gdybytakbyło,tochoćrazbyś
posprzątał...
–Żesiępowtórzę:pocomiałbymsprzątać,skoro
wiem,żetytozrobisz?Tonieracjonalne.Tak,wiem,