Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Młodziutka,naokodwunastoletnia,dziewczynkawyróżniałasię
wtłumiebandytówiinnychtypówspodciemnejgwiazdy.Jaksię
późniejdowiedział,dziewuszcebyłonaimięMonika.Nieodstępowała
nakrokAldony—niekaranej,zwykłejświruski,którejwydawałosię,
żezabawazmimikiemstanowiświetnysposóbnaspędzenieurlopu.
Niełączyłoichpokrewieństwo.Dojrzałakobietapoprostupoczułasię
wobowiązkudoroztoczeniaopiekinadmałąkobietką.
—Piromankazdążyłajużstopićtwojeserce?—Usłyszałobok
siebiemęskigłos.
—Piromanka?—powtórzyłDaniel,jakbycierpiałnaecholalię.
—Tadrobnaniemowaspaliłaswójdomwrazzrodziną,dasz
wiarę?
Danielspojrzałuważniejnarozmówcę.Wysoki,szczupłyfacet
oczarnych,nastroszonychwłosachiciemnychoczach.Przystojne,
niecokanciasterysytwarzyzdradzałydomieszkęazjatyckiejkrwi.
Mężczyznanieprzypominałbrutala,wręczprzeciwnie.Sprawiał
wrażenieintelektualisty,stałegobywalcauniwersyteckiejbiblioteki.
Nosiłzwykłą,przylegającądociałakoszulinęitakieżdżinsy.
—Szin—przedstawiłsię,wyciągającdłoń.
Danieluścisnąłjąbezudziałuświadomości.Odruchdobrze
wychowanegochłopca.
—Organizujątespędycorok.—Szinwestchnął.—Ponoć
jeszczenikomunieudałosięstądwyjść.
—Skądwiesztakierzeczy?
—Mówię„ponoć”—skonkretyzowałSzin,aDanielporaz
pierwszyzobaczyłnajegoustachlisiuśmieszek.—Tylewiemy,ile
zechcąnamzdradzić,czyżnie?Cóż,lepszetoniżgniciezprzygłupami
wpierdlu.
—Zacocięwsadzili?
—Zamorderstwo.
Szinoświadczyłtotakbeznamiętnie,żeDanielowiprzebiegły
ciarkipoplecach.