Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Poodpowiednimczasienaświetlaniakontenerwyjeżdża
zdrugiejstrony,maszynawyjmujepaletęikładzie
jąnapodłogowejtaśmie.Ataprowadzijądomroźni
wewcześniejzaprogramowanemiejsce,bądźcofa
naprodukcjęwceludalszejobróbki.
Chciałemwtrącić,żeażtakbezpieczniniebyli,skoro
nahaliwyżejznaleźliśmykrew,alezrezygnowałem.
Zprzyzwyczajeniasprawdziłemtelefon;brakowałotutaj
zasięgu.
–Czymożemysprawdzić,czytaliniabyłaużywana
dzisiejszejnocy?
–Możemy.–Ciesińskapodeszładopaneluiuruchomiła
go.Naekranieujrzałemparametrypodobnedotych,
októrychmówiławcześniej.–Ostatniopromieniowaliśmy
ziemniaki,panieSzadurski.Tutajdawkajestmniejsza
odtruskawek,borobimytodlatego,żebyniekiełkowały.
–Niepytałem,czypokrojonenaplasterkiziemniakiteż
potrafiąkiełkować,niechciałemsięzbłaźnić.–Proszę
bardzo.–Wskazałapalcemdaty,obokktórychciągnęły
siędawki,czasnaświetlaniaoraznazwisko,domyśliłem
się,żenależącedooperatora.–Ostatnirazużywaliśmy
naświetlaniadwudziestegokwietnia,czyliprzed
rozpoczęciemprzestojutechnologicznego.Ostatnia
zmiana,nocna,naświetlałaziemniaki.Nicwięcejtunie
ma.
Przyjrzałemsięhistorii,niemiałemsiędoczego
przyczepić,zatemodpuściłem.Zastanawiałemsię,czy
naszinformatykpolicyjnyniebędziechciałdotego