Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Innyproblemtojedzenie.Mieligotowyprowiantprzygotowany
przezAkademię,atakżewodę.Aletezapasymiałystarczyćtylko
nalunch.Potrzebowaliżywnościnadłuższyokres.Toaleta
znajdowałasięwdziwnej,przekrzywionejpozycji,leczdawałosię
zniejkorzystać,więctepotrzebyniesprawiałykłopotu.Narazie.
Śniegpokrywałautokariszkłocorazgrubsząwarstwą.Kiedy
całkowicieprzysypiepojazd?Zamiećwreszcieminie,codaimwięcej
możliwości.Albonie.
– Okej,uciszciesięwszyscy!
Wysokijasnowłosymężczyznawstałipatrzyłnastudentów.
Wszyscybyliwpodobnymwieku– wAkademiiuczyłysięosoby
wwiekuodosiemnastudodwudziestutrzechlat– leczemanował
zniegoautorytetigrupapowolisięuciszyła.
– Przedewszystkimproponuję,żebyśmysięprzedstawili–
powiedział.–Uprościtokomunikację.MamnaimięLucas.
– Josh– rzekłatletyczniezbudowanymłodyczłowiek.
– Ben– odezwałsięstudentzkolczykamiwnosie.
– Cassie– powiedziałaszczupładziewczyna.
– JanazywamsięHannah– rzekłaHannah.
Zerknęładotyłunamłodegoczłowiekaopiekującegosięsiostrą.
Uniósłwzrok.
– DanieliPeggy.
– Bardzodobrze.– Lucasskinąłgłową.– Sytuacjawygląda
następująco.Niemożemyzadzwonićpopomoc.Niemożemywyjść.
– Brzmitobardzooptymistycznie,stary– mruknąłBen.
– Cozwyjściemawaryjnym?– spytałJosh.
– Jestzablokowane– powiedziałaHannah.
– Jesteśpewna?
– Samspróbujjeotworzyć.
Joshwstałizniknąłwwyższejczęściautokaru.Wróciłpokilku
sekundach.
– Tak,zaklinowanenaamen.
– Kurwamać!– zakląłBen.
– Iwyglądanato,żeniemamynarzędzi,bywybićokna– dodał
Lucas.
– Dlaczego?
– Zniknęłymłotkiawaryjne– rzekłaHannah.
– Chryste!– Benprzewróciłoczami.– Niewierzę,żewpakowali
naswtakiegówno.
„Słusznespostrzeżenie”– pomyślałaHannah.Autokarbyłstary.