Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
dziewczyna.Miałakoszulkęznapisem:
Ludziom
odpierdala
.Turkusowewłosyzakrywałypołowę
twarzy.Przywitałasięzemnąodniechcenia,jak
zawsze.
–Kupiłamlawendowąsóldokąpieli.–Vanda
pocałowałaRomanęiwyciągnęłapojemniczek.
–Przepraszamcię,kochanie.Możeszsięwykąpać
sama.Jamuszępracować.
–Serio?Znowu?–Vandaodrazustrzeliłafocha.
–Towyszłodopieroteraz.Dowiedziałamsię
piętnaścieminuttemu.
–Aonasłyszałaoczymśtakimjakdzieńroboczy?
–spytałaostrodziewczyna.
–Popatrznaswojąkoszulkę.Wieleciwyjaśni
–odcięłasięRomana.
***
Kiedywnocyposzłamdotoalety,wpokojuobok
jeszczesięświeciło.Drzwiniezamykająsiędokońca.
Klamkisąwyrobione.Bezwzględunato,jakmocno
dociśniesiędrzwi,itakzawszesięuchylą.
–Kiedykupiszsobieauto?–usłyszałamgłosVandy.
–Możeszbyćcicho?Próbujęsięskoncentrować.
–Możnawziąćwleasing.Mogłybyśmysobiewlecie
zrobić
roadtrip
poNorwegii.
–Weźsobiejakąśksiążkęalboidźspać.Możesz
zgasić,wystarczymiświatłozmonitora.
–Myślałam,żekoniakupująsobieludzie,którzyjuż
majądwaautawgarażu.
Kochałysiędopieronadranem.Smarowałamchleb