Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
kolorach.Zawszegdyzjadł,papieryiplastikowe
opakowanialądowałypodsiedzeniem.Zastanawiałam
się,czykiedyśmuniewpadnąpodpedałyiniezablokują
hamulca.Alemiałszczęście,bonigdytosięniezdarzyło.
NawetNutuśsięnanimpoznał.Jakomałykociakwynosił
jegoskarpetydoswojejkuwety.Lusiapękała
ześmiechu.Wedługniejskarpetytakkotuśmierdziały,
żesprzątałje,myśląc,żetokupa.
Aterazdlaodmianytrafiłmisięporządnyfacet.
Nagrodazalatażyciazbałaganiarzem.Tylkodlaczego
zawszespotykająmnieskrajności?
–Ico?Nosimy?–UsłyszałamzasobągłosArtura.
–Jasne.
Porządkowanieprzywiezionychklamotówzajęłonam
dobrągodzinę.Powybierałamznichto,comogłosię
przydaćwnajbliższymczasie,aresztęwynieśliśmy
nastrych.Kiedybędęjużwiedziała,gdzieosiadam
nastałe,torozpakujękartonydokońca.Terazniech
czekająnarozwójwypadków.