Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Notak,cywile.
Felekwłożyłdoustpełnągarśćmalinigłębokosię
zamyślił.Poczympowoliizpewnymwahaniem
zapytał:
–Czywogrodziekrólewskimsąwiśnie?
ZdziwiłoMaciusiatopytanie,ależemiałdoFelkaduże
zaufanie,więcwyznał,żesąwiśnieigruszki,iobiecał,
żebędzieprzezkratępodawałjeFelkowi,iletentylko
zapragnie.
–Więcdobrze:widywaćsięczęstoniemożemy,
bomogąnaswyśledzić.Będziemyudawali,żesię
zupełnienieznamy.Będziemypisywaćlisty.Listy
tekłaśćbędziemynaparkanie(oboklistumogąleżeć
wiśnie).Jaktutatajnakorespondencjabędzieleżała,
waszakrólewskamośćgwizdnie–ijawszystkozabiorę.
–Ajaktymiodpiszesz,tygwizdniesz–ucieszyłsię
Maciuś.
–Nakrólasięniegwiżdże–powiedziałFelekporywczo.
–Jamogędaćhasłokukułki.Stanęsobiezdalekaibędę
kukał.
–Dobrze–zgodziłsięMaciuś.–Akiedyznów
przyjdziesz?
Felekdługocośważyłwsobie,wreszcie
odpowiedział:
–Jatuprzychodzićbezpozwolenianiemogę.Mój
ojciecjestplutonowymimabardzodobrywzrok.Ojciec
miniepozwalazbliżaćsięnawetbardzodoparkanu
królewskiegoogroduiwielerazymizapowiadał:„Felek,
uprzedzamcię–żebycikiedyniestrzeliłodogłowy