Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Nierobięrzeczy,którepowinienem.
–Tak–odparłapodnosem.–Zdążyłamjużsięotym
przekonać.
Cofnąłrękę,przeciągającmomentostatniegodotyku.
Zareagowaławpodobnysposób,zupełniejakbynie
chciałagowypuszczać.Piotrwkońcuoderwałodniej
wzrokipowiódłnimpozebranychbiznesmenach.
–Zkimprzyszłaś?–rzucił.
–Askądmyśl,żetozrobiłam?Możeraczejtoktoś
przyszedłzemną?
Langerkrótkopokręciłgłową.
–Tospędsamychkutasów–oznajmił.
Kobietazzaskoczeniemparsknęła.
–Bezdwóchzdań–odparła.–Alechybamusisz
rozwinąć.
–Zlistynajbogatszychsątusamimężczyźni–wyjaśnił.
–Zjawilisię,żebyporównywaćdługościswoichfiutów
ipozorowaćcharytatywnezaangażowanie,nicponadto.
Kobietyniemajątuczegoszukać,woląrealniepomagać.
Upiłłykbourbona,uznając,żeprzekazałwszystko,
comiałzamiar.
–Ciekawe–zauważyłaNina.
–Cotakiego?
–Twójsamokrytycyzm.
Doceniłtęuwagęnikłym,niemalniewidocznym
uśmiechemznadszklanki.
–Teżtujesteś,prawda?–dodała.
–Tak.Tyleżejaniemuszęsięznikimmierzyć.
–Takijesteśpewny?–przedrzeźniłago.
Skinąłgłową,uznając,żerzeczyoczywistenie
wymagająwerbalnegopotwierdzenia.Ninarównież
patrzyłananiegowmilczeniu.Trudnobyłoprzesądzić,
oczymmyśli.Langerzaśkreśliłwwyobraźniobraztego,
cojączeka.
Oddawnachciałpowiesićkogośnagowpozycji