Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
donieść.Ajeślipolecęwybieraćmiejscepodnagrobek,
wezmęodrazuposąsiedzkudlaciebie.Wjakimśładnym
zakątkuWartogłowca.Szkoda,żekołoRyśkasięnieda,
bopewniebyśmniewyprzedziławzawodachnatamten
świat.–Błysnęłamzłośliwością.TosiauwielbiałaDżem
icorokuciągałanajbliższychnacmentarzwrocznicę
śmierciichfrontmana.
–Nieno,teraztojużnie.Młodoitakwtrumnienie
będęwyglądała,towolępoczekaćdodziewięćdziesiątki.
–Bezjaj.Ile?
–No,taksobiewykalkulowałam.Wiesz:jeszczezrok
czydwabędęsiędymaćbezzobowiązań,potem
naostatnidzwonekstrzelęsobiedzieciaka.Takżeby
urodzićsmarkanajpóźniejwtwoimwieku…Wychowam
gnojkanaegoistycznegoskurwysyna,takiegojakmój
jedynydotychczas,odżałowanyjużmężulek,następnie
zostanętakąsamąsucząteściową,jakmojabyła.Wiesz:
sprawiedliwościdziejówmusistaćsięzadość.
Iprzynajmniejdopięćdziesiątkisynalkabędęzatruwać
życiejegożonie.
–Twojazatruwałacitylkoprzezpięćlat…–
przypomniałamjejuprzejmie.
–Alejajestemłagodniejsza,niepotrafiętak
kumulować,tomuszędłużej–parsknęła.–Corobisz?
Pogłosmasz,jakbyśgadałanagłośnym.
–Gadamnagłośnym.Prowadzę.Musiałamwrócić
dodomu.
–Tomożewpadnieszdomnienakawę?
–Niemamczasu,sorry.
–Sorry,srory.Wieczorempewnieprzyjdątwoirodzice,
apotemAndrzejbędzieprzepraszał,żeznów
zapomniał…
Cholera,aleonamnieznała.Znaczymojegomęża.
–Jutroteżjestdzień.
–Jutrototyjużbędzieszprzedpięćdziesiątką.Nie
wiem,czychcęsiępokazaćnamieścieztakim